Дили ман бе ту ҳикояти зи даҳон ту кунад

دل من بی تو حکایت ز دهان تو کند

Тани ман бе ту ривояти зи миён ту кунад

تن من بی تو روایت ز میان تو کند

Ки тавонад ки кунад бо лаби пурхандаи маро

که تواند که کند با لب پرخنده مرا

Гар кунад хандаи он танги даҳон ту кунад

گر کند خنده آن تنگ دهان تو کند

Солу маи қасд ба косад шудани анбару машк

سال و مه قصد به کاسد شدن عنبر و مشک

Зулфи анбари шикан машк фишон ту кунад

زلف عنبر شکن مشک فشان تو کند

Дили пари оташами андари хами зулфин ту монад

دل پر آتشم اندر خم زلفین تو ماند

Ҳоши ллаҳ ки оҳанги зиён ту кунад

حاش لله که آهنگ زیان تو کند

Лолаи рухсорӣ ва чун лолаи марои сӯхтаи дил

لاله رخساری و چون لاله مرا سوخته دل

Ишқи рухсора чун лолаи ситон ту кунад

عشق رخساره چون لاله ستان تو کند

Ҳар замонам чу камони чифта ва чун тир назор

هر زمانم چو کمان چفته و چون تیر نزار

Тири он ғамзаи абрӯии камон ту кунад

تیر آن غمزه ابروی کمان تو کند

Ба забони талх чаҳ гӯйӣ ва туро лаб чу шукр

به زبان تلخ چه گویی و تو را لب چو شکر

Чаҳ шавадгар дил ( ман ) шукри забон ту кунад

چه شود گر دل (من) شکر زبان تو کند