Соқӣ бидиҳ он шароби гулгун ро

ساقی بده آن شراب گلگون را

Каз гӯна хаҷал кунад тбри хӯн ро

کز گونه خجل کند طبر خون را

Хоҳӣ ки рухи ту ранг гул гирад

خواهی که رخ تو رنگ گل گیرد

Аз каф манеҳ он шароби гулгун ро

از کف منه آن شراب گلگون را

Нохуш натавон гузошт бе бода

ناخوش نتوان گذاشت بی باده

Вақти хушу соъати ҳумоюн ро

وقت خوش و ساعت همایون را

Он бодаи ақиқи нобро монад

آن باده عقیق ناب را ماند

Чўнонкаҳи пиёла , дар макнун ро

چونانکه پیاله، در مکنون را

Як қатра аз ӯ фидоӣ ҳомӯн кун

یک قطره از او فدای هامون کن

То лола ситон кунем ҳомӯн ро

تا لاله ستان کنیم هامون را

Як ҷуръа аз ӯ бирез дар Ҷайҳун

یک جرعه از او بریز در جیحون

То гӯнаи гули диҳеми Ҷайҳун ро

تا گونه گل دهیم جیحون را

Афсун ғаманд бодау мастӣ

افسون غمند باده و مستی

Бар лашкари ғами гумор , афсун ро

بر لشکر غم گمار، افسون را

Кин сарф кунад срўФи гетӣ ро

کاین صرف کند صروف گیتی را

Вон дафъ кунад балои гардун ро

وآن دفع کند بلای گردون را

Бода сабабаст айши мардум ро

باده سبب است عیش مردم را

Лайлӣ ғаразаст ишқи маҷнӯн ро

لیلی غرض است عشق مجنون را

Қонӯни қарор ъушрат омад май

قانون قرار عشرت آمد می

Зойеъ макун ин қарору қонӯн ро

ضایع مکن این قرار و قانون را

Гар толиби молу ганҷи афзӯнӣ

گر طالب مال و گنج افزونی

Ороста бош ранҷи афзӯн ро

آراسته باش رنج افزون را

Бемол чаҳ бад расед Мӯсо ро

بی مال چه بد رسید موسی را

Вази ганҷ чаҳ нафъ буд қорун ро

وز گنج چه نفع بود قارون را