Гаштам аз ҳиҷр ӯ назор чу не

گشتم از هجر او نزار چو نی

Ваъдаи васл ӯ надонам кӣ

وعدهٔ وصل او ندانم کی

ӯ бут дилбараст ва нест маро

او بت دلبرست و نیست مرا

Ҳеҷ корӣ ба ҷузи парастиши вай

هیچ کاری به جز پرستش وی

эй баҳорӣ ки бе ҳавои баҳор

ای بهاری که بی هوای بهار

Рӯй ту гул даманд андари дай

روی تو گل دماند اندر دی

Гар гуласт аз ду оризи ту хаҷал

گر گل است از دو عارض تو خجل

Чун зи мижгони ман кушояди хуй

چون ز مژگان من گشاید خوی

Баси бахилӣ ба қӯти бӯсу канор

بس بخیلی به وقت بوس و کنار

Бози ҳангоми ваъдаи ҳотами тай

باز هنگام وعده حاتم طی

Бим бошад ки мемаро бихӯрад

بیم باشد که می مرا بخورد

Гар маро бе ту хӯрд бояд май

گر مرا بی تو خورد باید می