Даст чаман гирифт сари зулфи он нигор

دست چمن گرفت سر زلف آن نگار

То мшкбўии гашти чамани ҳамчуи навбаҳор

تا مشکبوی گشت چمن همچو نوبهار

Гар зонка навбаҳор надорад ба зери зулф

گر زانکه نوبهار ندارد به زیر زلف

Пас дар чаман ба зулф чаро гашти мшкбор

پس در چمن به زلف چرا گشت مشکبار

Бустону боғи гоҳи назора ба чашми халқ

بستان و باغ گاه نظاره به چشم خلق

Чархӣаст бар замин ва биҳиштӣаст ошкор

چرخی است بر زمین و بهشتی است آشکار

Гар дар биҳишт ва чарх расад офати фано

گر در بهشت و چرخ رسد آفت فنا

Бустону боғи бас буд аз ҳар ду ёдгор

بستان و باغ بس بود از هر دو یادگار

Имрӯз ҳаст қоидаи боғ ба зи дай

امروز هست قاعده باغ به ز دی

Вомсол ҳаст нузҳати бустони фузуни зи пор

وامسال هست نزهت بستان فزون ز پار

Талқин кунад чаман ба сухани андалеб ро

تلقین کند چمن به سخن عندلیب را

Мадҳи ълоءи дайни шаҳи содоти рӯзгор

مدح علاء دین شه سادات روزگار

Чун гули ниқоб дар чаман аз рӯй барграфт

چون گل نقاب در چمن از روی برگرفت

Май гир дар чамани зи кафи ёри гули изор

می گیر در چمن ز کف یار گل عذار

Рағбати маро ба сӯии гулу мл чаҳ лоиқ аст

رغبت مرا به سوی گل و مل چه لایق است

Чун ёргли изор маро нест май гусор

چون یارگل عذار مرا نیست می گسار

Бе рӯй ёр аз гулу гулшани маро чаҳ суд

بی روی یار از گل و گلشن مرا چه سود

Бе васли дӯст бо чаману гули маро чаҳ кор

بی وصل دوست با چمن و گل مرا چه کار

Бустон ки хосу ом бар ӯ бастаанд дил

بستان که خاص و عام بر او بسته اند دل

Мисли нигорхона чинаст аз нигор

مثل نگارخانه چین است از نگار

Шохи шукуфа бар сари бустони замони замон

شاخ شکوفه بر سر بستان زمان زمان

Бе миннати сипеҳр ситора кунад нисор

بی منت سپهر ستاره کند نثار

Бар бӯстон ба чашми бузургӣ нигоҳ кард

بر بوستان به چشم بزرگی نگاه کرد

Султони аҳли байти набии хусрави табор

سلطان اهل بیت نبی خسرو تبار

Ошиқ ба ёди дилбари гули рух ҳаме хӯрд

عاشق به یاد دلبر گل رخ همی خورد

Бода ба ранги лола дар атрофи лолаи зор

باده به رنگ لاله در اطراف لاله زار

Он бода ки дар дили парвардгори ақл

آن باده که در دل پروردگار عقل

Як хуррамӣ ба тарбият ӯ шавад ҳазор

یک خرمی به تربیت او شود هزار

Обӣ ки бевсилт ӯ бар дарахти ҷон

آبی که بی وسیلت او بر درخت جان

Чашми умеди халқ надидааст рӯй бор

چشم امید خلق ندیده است روی بار

Рӯзӣ ки дар ҳиҷоб шавад офтоби чарх

روزی که در حجاب شود آفتاب چرخ

Бар чархи ҷом нур диҳад офтоби вор

بر چرخ جام نور دهد آفتاب وار

То рангу буии гули сифати ранг ва буи ӯст

تا رنگ و بوی گل صفت رنگ و بوی اوست

Дилро ба Авн ӯ надиҳади ҳодисоти хор

دل را به عون او ندهد حادثات خار

Ҷони азиз ҳар ки бадв шодмон нашуд

جان عزیز هر که بدو شادمان نشد

Дар ғам чу душмани малики алсодаҳи гашти хор

در غم چو دشمن ملک الساده گشت خوار

Аз бодаи боди фоида бар ман куҷои вазад

از باده باد فایده بر من کجا وزد

Чун дар фироқи ёри дилами гашти хоксор

چون در فراق یار دلم گشت خاکسار

Моҳӣ ки аз хаёли рух ӯ бар осмон

ماهی که از خیال رخ او بر آسمان

Бификанад офтоби сипари сад ҳазор бор

بفکند آفتاب سپر صد هزار بار

Гарчи дилам қарор надорад зи ишқ ӯ

گرچه دلم قرار ندارد ز عشق او

Дорад ҳамешаанда ӯ дар дилами қарор

دارد همیشه انده او در دلم قرار

Ин дӯстӣ кианда ӯ дар дилам гирифт

این دوستی که انده او در دلم گرفت

Як соъат аз канори дилам кӣ кунад канор

یک ساعت از کنار دلم کی کند کنار

Ҷонам чу борномаҳ ӯ дид дар хаёл

جانم چو بارنامه او دید در خیال

Ғам дар дилами зи қӯт савдо фиканд бор

غم در دلم ز قوت سودا فکند بار

Аз ҳиҷр ӯ фиканд фалаки бех бе ғамӣ

از هجر او فکند فلک بیخ بی غمی

Дар ишқ ӯ бибаст ҷаҳони роҳ зинҳор

در عشق او ببست جهان راه زینهار

Кардам шумори сӯхтагони ҳавоӣ ӯ

کردم شمار سوختگان هوای او

Омад аз ибтидои дили хуршед дар шумор

آمد از ابتدا دل خورشید در شمار

Андари дилами азиз ва гиромӣаст ишқ ӯ

اندر دلم عزیز و گرامی است عشق او

Чун меҳри Сайиди аҷали андари дили кбор

چون مهر سید اجل اندر دل کبار

Шоҳи шарафи Муҳамади бен ҳайдар онкӣ ҳаст

شاه شرف محمد بن حیدر آنکه هست

Мақсӯди офаринишу маҳбӯби кирдигор

مقصود آفرینش و محبوب کردگار

Он баҳри абри даст ки нишнид гӯши ақл

آن بحر ابر دست که نشنید گوش عقل

Беофарин ӯ сухани офаридагор

بی آفرین او سخن آفریدگار

Аҷроми чархро зи мсоъиши ҳалу ақд

اجرام چرخ را ز مساعیش حل و عقد

Ислому шаръро зи Аёдяши кору бор

اسلام و شرع را ز ایادیش کار و بار

Шаръ аз ҳусӯли Фтнт ӯ мондаи неки рӯз

شرع از حصول فطنت او مانده نیک روز

Малик аз қабули давлат ӯ гашта бахти ёр

ملک از قبول دولت او گشته بخت یار

Дар ҳазрати хуҷаста ӯ маҷдро сукӯн

در حضرت خجسته او مجد را سکون

Бар даргаи муборак ӯ бахтро мадор

بر درگه مبارک او بخت را مدار

эй рӯҳро ба ҳадяи икроми ҳақи шинос

ای روح را به هدیه اکرام حق شناس

Ваии шахсро ба тӯҳфаи анъоми ҳақи гузор

وی شخص را به تحفه انعام حق گزار

Аз ҷинати вифоқи ту ҷинат буд насим

از جنت وفاق تو جنت بود نسیم

Аз дӯзахи хилофи ту дӯзах буд шарор

از دوزخ خلاف تو دوزخ بود شرار

Афлок аз вилояти амни ту дар амон

افلاک از ولایت امن تو در امان

Офоқ аз ҳимояти теғи ту дар ҳисор

آفاق از حمایت تیغ تو در حصار

Қасри карам ба табъи ҷаводи ту муртафаъ

قصر کرم به طبع جواد تو مرتفع

Ҳсн сахо задаст Карими ту устувор

حصن سخا زدست کریم تو استوار

Гетии ҳаме наад зи паии носеҳи ту тахт

گیتی همی نهد ز پی ناصح تو تخت

Гардун ҳаме занад зпии ҳосиди ту дор

گردون همی زند زپی حاسد تو دار

Бозӣаст ҳайбати ту ки аз ғояти тавон

بازی است هیبت تو که از غایت توان

Дар сидгаҳ кунад малики аламутро шикор

در صیدگه کند ملک الموت را شکار

Гӯши фалаки зи бонг фано ёбадӣ амон

گوش فلک ز بانگ فنا یابدی امان

Гар дорадӣ зи наъли барроқи ту гӯшвор

گر داردی ز نعل براق تو گوشوار

Дасти мҳобти ту ба ҳангоми маърака

دست مهابت تو به هنگام معرکه

Зулфи зафари гирифта ба теғ чу зулфиқор

زلف ظفر گرفته به تیغ چو ذوالفقار

Ҳар ҷон ки аз шароби хилофи ту маст шуд

هر جان که از شراب خلاف تو مست شد

То рӯзи ҳашар сар накунад холӣ аз хумор

تا روز حشر سر نکند خالی از خمار

Гар ҳукми ту з рӯй замини пои дркшд

گر حکم تو ز روی زمین پای درکشد

Берун кашад зи дасти замини олати виқор

بیرون کشد ز دست زمین آلت وقار

Шоҳо нигоҳ кун ки ҳамеи ҳолат хуш аст

شاها نگاه کن که همی حالت خوش است

Ҷонро зи лутфу лиззати ин назми хушгувор

جان را ز لطف و لذت این نظم خوشگوار

Гар ҳаст дар ҷаҳони суханӣ мисли ин бигӯ

گر هست در جهان سخنی مثل این بگو

Вар ҳаст бар замини гуҳарӣ мисли ин биор

ور هست بر زمین گهری مثل این بیار

Чун шоирони нек маъонӣ биҷуста ам

چون شاعران نیک معانی بجسته ام

Дар мадҳ бе ниҳояти ту роҳи ихтисор

در مدح بی نهایت تو راه اختصار

Ҳошо агар зи садри ту даврӣ буд маро

حاشا اگر ز صدر تو دوری بود مرا

Наздики ту ба шеър кро бошад ин шиор

نزدیک تو به شعر کرا باشد این شعار

То кӯтаҳаст аз паии умри дарози даҳр

تا کوته است از پی عمر دراز دهر

Дасти фанои зи домани ин ҳафт ва ин чаҳор

دست فنا ز دامن این هفت و این چهار

Дар қолаби бақои ту бод аз санои салб

در قالب بقای تو باد از ثنا سلب

Дар соиди санои ту бод аз бақои савор

در ساعد ثنای تو باد از بقا سوار

Аҳбоби ту зи роҳати иқболи шодмон

احباب تو ز راحت اقبال شادمان

Аъдои ту зи офати идбори сӯгвор

اعدای تو ز آفت ادبار سوگوار