Дай ғаривон шудам ба сӯии всоқ
دی غریوان شدم به سوی وثاق
Бар висол ихтиёр карда фироқ
بر وصال اختیار کرده فراق
Дилами андари ҳзоҳзи ҳиҷрон
دلم اندر هزاهز هجران
Рӯҳами андари кашокаши аҳроқ
روحم اندر کشاکش احراق
Тараб аз табъи ман гусастаи ватан
طرب از طبع من گسسته وطن
Ранҷ дар рӯҳи ман гирифтаи всоқ
رنج در روح من گرفته وثاق
Рӯз дидам ҳаме гурехт зи шаб
روز دیدم همی گریخت ز شب
Ҳам барон гӯна каз нифоқи вифоқ
هم بران گونه کز نفاق وفاق
Чун фурӯ шуд ба ғарби чашмаи рӯз
چون فرو شد به غرب چشمه روز
Гуфтӣ ихлосро бихӯрад нифоқ
گفتی اخلاص را بخورد نفاق
Ахтарон чун чароғҳои мунир
اختران چون چراغ های منیر
Сарнигӯн дар яке кабӯди равоқ
سرنگون در یکی کبود رواق
Кавкаби равшану шаби туроӣ
کوکب روشن و شب ترای
Дарҳами афтода чун никоҳу талоқ
درهم افتاده چون نکاح و طلاق
Омад он дилрабои зебо рӯй
آمد آن دلربای زیبا روی
Омад он сарви қади симини соқ
آمد آن سرو قد سیمین ساق
Чашмаш аз нам чу абри фасли баҳор
چشمش از نم چو ابر فصل بهار
Таниш аз ғам чу моҳи вақти муҳоқ
تنش از غم چو ماه وقت محاق
Бегиреҳ карда гесувони бахам
بی گره کرده گیسوان بخم
Пар гиреҳ карда абрувони бтоқ
پر گره کرده ابروان بطاق
Гуфт к-эии ҳасрати ҳамаи дилҳо
گفت کای حسرت همه دلها
Гуфт к-эии ғайрати ҳамаи ушшоқ
گفت کای غیرت همه عشاق
Бе ту бар ман ҳмим гашта шароб
بی تو بر من حمیم گشته شراب
Бе ту бар ман ҷҳим гашта всоқ
بی تو بر من جحیم گشته وثاق
Ошиқонро чунин буд байъат
عاشقان را چنین بود بیعت
Дӯстонро чунин буд мисоқ
دوستان را چنین بود میثاق
Чанд аз ин дардҳои бе дармон
چند از این دردهای بی درمان
Чанд аз ин заҳрҳои бе трёқ
چند از این زهرهای بی تریاق
Гуфтам эй ҷон ба васли ту муҳтоҷ
گفتم ای جان به وصل تو محتاج
Гуфтам эй дил ба рӯй ту муштоқ
گفتم ای دل به روی تو مشتاق
То буд ҷонам аз висоли ту фард
تا بود جانم از وصال تو فرد
То буд чашмам аз ҷоли ту тоқ
تا بود چشمم از جال تو طاق
Чира бошад бар он ҳамаи офот
چیره باشد بر آن همه آفات
Тира бошад барӣни ҳамаи офоқ
تیره باشد براین همه آفاق
Рӯй туаст аз аҷоиби қудрат
روی توست از عجایب قدرت
Васл туаст аз нафоиси аълоқ
وصل توست از نفایس اعلاق
Сари зулфати зъшқ мълоқӣ аст
سر زلفت زعشق معلاقی است
Венаи дили ман муъаллақ аз мълоқ
وین دل من معلق از معلاق
Ризқи мақсуми хеш май талабам
رزق مقسوم خویش می طلبم
Зонка дасташи хазонаи арзоқ
زانکه دستش خزانه ارزاق
Сқаҳи аддӣни амини малики умр
ثقه الدین امین ملک عمر
Каз умри бардаи вақти адли сбоқ
کز عمر برده وقت عدل سباق
Онкии ҷамъ маҳосин шем аст
آنکه جمع محاسن شیم است
Вонкаҳи қутби макорими ахлоқ
وانکه قطب مکارم اخلاق
Рӯй чун асли боғи иброҳӣм
روی چون اصل باغ ابراهیم
Худ чу рӯй набераи исҳоқ
خود چو روی نبیره اسحاق
Мадҳат ӯ рўоиҳи арвоҳ
مدحت او روایح ارواح
Маҷлис ӯ ҳдоиқи аҳдоқ
مجلس او حدایق احداق
Солу ма бар саҳифаи айём
سال و مه بر صحیفه ایام
Хираду ҷон ҳаме кунад илҳоқ
خرد و جان همی کند الحاق
Мадҳ ӯ болғдўу алосол
مدح او بالغدو و الاصال
Шукр ӯ болъшии волошроқ
شکر او بالعشی والاشراق
Он тамаллуқ ки дар саховат ӯст
آن تملق که در سخاوت اوست
Пас аз ин кас натарсад аз амлоқ
پس از این کس نترسد از املاق
Ҷуз ба овози кӯси кӣна ӯ
جز به آواز کوس کینه او
Накунад гӯши рӯзгори троқ
نکند گوش روزگار طراق
эй бузургӣ ки ризқи бигузорад
ای بزرگی که رزق بگذارد
Аз наҳифи ту олами арзоқ
از نهیب تو عالم ارزاق
Дар сухани соҳибии алии алтҳқиқ
در سخن صاحبی علی التحقیق
Дар сахои ҳотамии алии итлоқ
در سخا حاتمی علی اطلاق
Нгслди ҳамчуи рӯзӣ аз ҳайвон
نگسلد همچو روزی از حیوان
Салаи ту зи аҳли истеҳқоқ
صله تو ز اهل استحقاق
Муҳамадатро ба науммат астрўоҳ
محمدت را به نامت استرواح
Мкрмтро ба хилқати истиншоқ
مکرمت را به خلقت استنشاق
Дарҷи лўлў шудаасту силки дрр
درج لولو شده است و سلک درر
Аз мдиҳти сҳоиФи авроқ
از مدیحت صحایف اوراق
Ба санои ту гашти лафзи латиф
به ثنای تو گشت لفظ لطیف
Пеши мадҳи ту баст нутқ натоқ
پیش مدح تو بست نطق نطاق
Ин арӯсони мадҳро ки диҳад
این عروسان مدح را که دهد
Ҷузи ту аз ҳасани эътиқоди сдоқ
جز تو از حسن اعتقاد صداق
То бидидам ҷамоли талъати ту
تا بدیدم جمال طلعت تو
Аз хилоиқ маро набӯд халлоқ
از خلایق مرا نبود خلاق
Рӯзи ман тира дошт бе ту либос
روز من تیره داشت بی تو لباس
Айши ман талх дошт бе ту мазоқ
عیش من تلخ داشت بی تو مذاق
Гарчи шуд бар ту умри ман нафта
گرچه شد بر تو عمر من نفته
Суд ман кардам андари ин инфоқ
سود من کردم اندر این انفاق
Ба саноӣ ту кард ҳар дафтар
به ثنای تو کرد هر دفتر
Ба мдиҳ ту кард ҳар авроқ
به مدیح تو کرد هر اوراق
Номи ту зинда дар ҳамаи атроф
نام تو زنده در همه اطراف
Зикри ту тоза дар ҳамаи офоқ
ذکر تو تازه در همه آفاق
То баёнаст нутқро зевар
تا بیان است نطق را زیور
То худоӣаст халқро раззоқ
تا خدای است خلق را رزاق
Ҳосидати боди синаи пари пайкон
حاسدت باد سینه پر پیکان
Душманати боди дидаи пари мълоқ
دشمنت باد دیده پر معلاق
Гашта онро срўФи даҳри алиФ
گشته آن را صروف دهر الیف
Зада инро қазои бади мхроқ
زده این را قضای بد مخراق