Абри фарвардин фурӯ шавед ҳамеи рухсори гул

ابر فروردین فرو شوید همی رخسار گل

Вақти дидор гул омад ҳбзои дидори гул

وقت دیدار گل آمد حبذا دیدار گل

Хурмои рўзо ки моро тозау равшан шудаи сет

خُرَّما روزا که ما را تازه و روشن شده‌ست

Ишқ бо дидори боғу дида бо рухсори гул

عشق با دیدار باغ و دیده با رخسار گل

Гар зи шодӣ рӯй мо чун гул набошад айб чист

گر ز شادی روی ما چون گل نباشد عیب چیست

Бода чун гул ба дасту пеши мо анбори гул

بادهٔ چون گل به دست و پیش ما انبار گل

эй ба ранги хубу буии хуши димоғу дида ро

ای به رنگ خوب و بوی خوش دماغ و دیده را

Ошкоро карда рӯйу зулфи ту , асрори гул

آشکارا کرده روی و زلف تو، اسرار گل

Гули ҳаме бозор ҷӯяд бар гули рухсори ту

گل همی بازار جوید بر گل رخسار تو

Аз ту озорӣаст гулро то чунин шуд кори гул

از تو آزاری است گل را تا چنین شد کارِ گل

Хез бар гул арза кун ҷонои гули рухсори хеш

خیز بر گل عرضه کن جانا گل رخسار خویش

То саросар башиканӣ бар гули ҳамеи бозори гул

تا سراسر بشکنی بر گل همی بازار گل

Не макун кони гули зи боғи маҷд дайн оварда анд

نی مکن کان گل ز باغ مجد دین آورده‌اند

Аз паии озори худ чандини мҷуи озори гул

از پی آزار خود چندین مجو آزار گل

Хез то бо дӯстон дар бӯстон манзил кунем

خیز تا با دوستان در بوستان منزل کنیم

Тани здл дар ранҷ монад хештан бедил кунем

تن زدل در رنج ماند خویشتن بی دل کنیم

Ин шабу рӯз эй писари якборагӣ бе ҳосиланд

این شب و روز ای پسر یکبارگی بی‌حاصلند

Мо азин бе ҳосилони сармоя эй ҳосил кунем

ما ازین بی‌حاصلان سرمایه‌ای حاصل کنیم

Ҳар ғамии кон бар дил бечора овардааст чарх

هر غمی کان بر دل بیچاره آورده است چرخ

Май ба каф гирем ва онро як ба як зоил кунем

می به کف گیریم و آن را یک به یک زایل کنیم

Ошиқонро манзили андари майкадаи хуштар буд

عاشقان را منزل اندر میکده خوشتر بود

Пас биё то мо ватан дар хуштарин манзил кунем

پس بیا تا ما وطن در خوشترین منزل کنیم

Анда беҳуда хӯрдани кори ҳушёрон буд

انده بیهوده خوردن کار هشیاران بود

Мо ба ҷоми як манӣ ин расмро ботил кунем

ما به جام یک منی این رسم را باطل کنیم

Вари ҳарифони вақти мастии рой дар рафтан зананд

ور حریفان وقت مستی رای در رفتن زنند

Мо ҳамон соъати замин аз хӯни дида гул кунем

ما همان ساعت زمین از خون دیده گل کنیم

Вари шароби мастии андари дасти мо теғӣ наад

ور شراب مستی اندر دست ما تیغی نهد

Душманони умдаи алисломро бсмл кунем

دشمنان عمدة الاسلام را بسمل کنیم

Чанд бошӣ рӯзу шаби дили сӯзу бдсоз эй писар

چند باشی روز و شب دل سوز و بدساز ای پسر

Фоми шодитузу асб беғамӣ тоз эй писар

فام شادی توز و اسب بی‌غمی تاز ای پسر

Дилрабои моҳи рӯе , рӯйу табъу ҷангу чанг

دلربای ماهرویی، روی و طبع و جنگ و چنگ

Боздор ва хуш кун ва бигзор ва бинавоз эй писар

بازدار و خوش کن و بگذار و بنواز ای پسر

Бар ҳамаи ёрон ба чеҳра , бар ҳамаи хубон ба қад

بر همه یاران به چهره، بر همه خوبان به قد

Рӯйу сар чун сарву гули бФрўзу бФроз эй писар

روی و سر چون سرو و گل بفروز و بفراز ای پسر

Оташу обӣ ки гуҳ сӯзанда , гуҳи созанда Эй

آتش و آبی که گه سوزنده، گه سازنده ای

Кор кор туаст шӯ май сӯз ва май соз эй писар

کار کار توست شو می‌سوز و می‌ساز ای پسر

Туррае дорӣ чу зару сими таррор эй санам

طره ای داری چو زر و سیم طرار ای صنم

Ғамзае дорӣ чу машку ишқи ғаммоз эй писар

غمزه ای داری چو مشک و عشق غماز ای پسر

Лоҷарам пинҳон намонад бо лаб ва бо рӯй ту

لاجرم پنهان نماند با لب و با روی تو

Як шабами як бӯса ва як рӯзи як роз эй писар

یک شبم یک بوسه و یک روز یک راز ای پسر

Ҳамчу аз ҷӯади ҷамоли алътраҳ соир гашта буд

همچو از جود جمال العتره سائر گشته بود

Аз ман ва ту дар замонаи ному овоз эй писар

از من و تو در زمانه نام و آواز ای پسر

Некуӣ дар бӯстон то брчаҳи ойин омада аст

نیکویی در بوستان تا بر چه آیین آمده است

Чуннигор Қандаҳору сӯрати чин омада аст

چون نگار قندهار و صورت چین آمده است

Бӯстони гӯйӣ биҳишт омад ки бо дидор ӯ

بوستان گویی بهشت آمد که با دیدار او

Шодмон гаштааст дар вай ҳар ки ғамгин омада аст

شادمان گشته است در وی هر که غمگین آمده است

Навбат раваду сурӯду сабзау боғ омада аст

نوبت رود و سرود و سبزه و باغ آمده است

Рӯзгори ромишу роҳу раёҳин омада аст

روزگار رامش و راح و ریاحین آمده است

Боғи пиндорӣ ки насринаст ва бар насрини магар

باغ پنداری که نسرین است و بر نسرین مگر

зи осмони насрин ба хизмати пеши насрин омада аст

ز آسمان نسرین به خدمت پیش نسرین آمده است

Лолаи пеши гули бпоӣ ва рӯй дар хунобаи ғарқ

لاله پیش گل بپای و روی در خونابه غرق

Рости пиндорӣ ки хусрави пеши ширин омада аст

راست پنداری که خسرو پیش شیرین آمده است

Аз фурӯғи гӯнаи гӯнаи гули замин чун осмон

از فروغ گونه گونه گل زمین چون آسمان

Пари Суҳайлу муштарӣу моҳу парвин омада аст

پر سهیل و مشتری و ماه و پروین آمده است

Навбаҳори аи баҳри хизмат дар накӯтар зинатӣ

نوبهار از بهر خدمت در نکوتر زینتی

Пеши боғу базми садри алмўсўиин омада аст

پیش باغ و بزم صدر الموسویین آمده است

Гар ту пиндорӣ ки фаслӣ ба знисон ҳаст нест

گر تو پنداری که فصلی به ز نیسان هست نیست

Ҳеҷ вақте айшу ъушратро бад-ӣн сон ҳаст нест

هیچ وقتی عیش و عشرت را بدین سان هست نیست

ё ба санъати ҳеҷ устодӣу наққошӣ дигар

یا به صنعت هیچ استادی و نقاشی دگر

Чун ҳавои навбаҳору абр Нитсаон ҳаст нест

چون هوای نوبهار و ابر نیسان هست نیست

Бо чунин хубон ки бар тарафи чаман гирд омаданд

با چنین خوبان که بر طرف چمن گرد آمدند

Мисли эшон дар ҳамаи тотор ва Кошон ҳаст нест

مثل ایشان در همه تاتار و کاشان هست نیست

Вар гумон уфтад ки чун рухсори боғу нақши бод

ور گمان افتد که چون رخسار باغ و نقش باد

Дар саноати ҳеҷ дебои ҳеҷ кмсон ҳаст нест

در صناعت هیچ دیبا هیچ اکسان هست نیست

Ин чунин кандар саноӣ гул навой булбул аст

این چنین کاندر ثنای گل نوای بلبل است

Дар санои оли ғсони шеър ҳисон ҳаст нест

در ثنای آل غسان شعر حسان هست نیست

Вар бар андешӣ ки чандини хуррамӣ кин фасли рост

ور بر اندیشی که چندین خرمی کاین فصل راست

Васфи он бар хотиру андеша осон ҳаст нест

وصف آن بر خاطر و اندیشه آسان هست نیست

Вари чунон доне ки садрӣ дар хуросону Ироқ

ور چنان دانی که صدری در خراسان و عراق

Чун раису Сайиди шарқ ва хуросон ҳаст нест

چون رئیس و سید شرق و خراسان هست نیست

Ихтиёри аҳли байту ифтихори рӯзгор

اختیار اهل بیت و افتخار روزگار

Хизмат ӯ аз бузургони ихтиёри рӯзгор

خدمت او از بزرگان اختیار روزگار

Қосираст аз хоки пой ӯ улувва осмон

قاصر است از خاک پای او علو آسمان

Оҷизаст аз ҷӯади даст ӯ ясори рӯзгор

عاجز است از جود دست او یسار روزگار

ӯст дар девони назму насри сҳбони сухан

اوست در دیوان نظم و نثر سَحبان سخن

ӯст дар майдони мардӣ аз кбори рӯзгор

اوست در میدان مردی از کبار روزگار

Арзаш аз арақи паёмбари ёдгори мардумон

عرضش از عرق پیامبر یادگار مردمان

Калакаш аз шамшери ҳайдари ёдгори рӯзгор

کلکش از شمشیر حیدر یادگار روزگار

Рости гӯйии ҷуз барои хизмату дидор ӯ

راست گویی جز برای خدمت و دیدار او

То бад-ӣни ғоят набӯдааст интизори рӯзгор

تا بدین غایت نبوده است انتظار روزگار

Ман ғуломи рӯзгорам кин чунин фарзанд ро

من غلام روزگارم کاین چنین فرزند را

Тарбият кардан надонад ҷузи канори рӯзгор

تربیت کردن نداند جز کنار روزگار

Умдаи алисломи Абулқосими алӣ кандар шараф

عمدة الاسلام ابوالقاسم علی کاندر شرف

Ихтиёри крдгорости ифтихори рӯзгор

اختیار کردگار است افتخار روزگار

Мдҳттро халқи доим бар забон дорад зибр

مدحتت را خلق دایم بر زبان دارد زبر

Ҳимматат ҳамвора сӯй осмон дорад гузар

همتت همواره سوی آسمان دارد گذر

Ҳосидатро бо наҳваст ҳам қарин дорад қазо

حاسدت را با نحوست هم قرین دارد قضا

Носиҳҳатро бо саодати ҳам қирон дорад қадар

ناصحت را با سعادت هم قران دارد قدر

Беҳтарини сӯдмандии сар ба сар дар меҳр туаст

بهترین سودمندی سر به سر در مهر توست

Ҳар ки дар кин ту шуд ӯро зиён дорад бтар

هر که در کین تو شد او را زیان دارد بتر

Гарчи ман дар шоирии ҷорӣ ҳаме дорам забон

گرچه من در شاعری جاری همی دارم زبان

Тарбият дар боби шоири сад забон дорад дигар

تربیت در باب شاعر صد زبان دارد دگر

Чанд асар дорад сиришки осмон дар бӯстон

چند اثر دارد سرشک آسمان در بوستان

Тарбият дар боби шоир беш аз он дорад асар

تربیت در باب شاعر بیش از آن دارد اثر

Дар миёни мавҷи дарёи ҳам зоби осмон

در میان موج دریا هم ز آب آسمان

Тарбият дорад садаф зон дар даҳон дорад дрр

تربیت دارد صدف زان در دهان دارد درر

Ҳар сухан кандар санои ту зи ҷони беруни кашам

هر سخن کاندر ثنای تو ز جان بیرون کشم

Аз камобеш латофати ҳамчу ҷон дорад хатар

از کمابیش لطافت همچو جان دارد خطر

Хонадони ту шарафро хонадонӣ дигар аст

خاندان تو شرف را خاندانی دیگر است

Взтўи андар ҳар забонии достонӣ дигар аст

وز تو اندر هر زبانی داستانی دیگر است

Ту ҷаҳонро дар саховати офтоби дайгарӣ

تو جهان را در سخاوت آفتاب دیگری

Ҳиммати ту дар баландии осмонӣ дигар аст

همت تو در بلندی آسمانی دیگر است

Дар бузургии ҳоши ллаҳгар ҷаҳон хонам ту ро

در بزرگی حاش لله گر جهان خوانم تو را

Каз ду дасти ту ҳар ангуштии ҷаҳонӣ дигар аст

کز دو دست تو هر انگشتی جهانی دیگر است

Он туе кандар замон ва дар замин мисли ту нест

آن تویی کاندر زمان و در زمین مثل تو نیست

Рахти моу бори мо дар корвонӣ дигар аст

رخت ما و بار ما در کاروانی دیگر است

Гарчи шеъру шоирӣ дар аҳди мо бисёр шуд

گرچه شعر و شاعری در عهد ما بسیار شد

Мари маро дар шоирии дасту забонӣ дигар аст

مر مرا در شاعری دست و زبانی دیگر است

Дар балоғат ҳар гуруҳеро тариқӣ дигар аст

در بلاغت هر گروهی را طریقی دیگر است

Вази фасоҳат ҳар забониро беонедигар аст

وز فصاحت هر زبانی را بیانی دیگر است