Об рӯем бардаеу оташи андар ман зада

آب رویم برده ای و آتش اندر من زده

Ман чу доғ аз доғи ишқи ту дар оташ тан зада

من چو داغ از داغ عشق تو در آتش تن زده

Оина бурдор ва бингар то з рӯйу мӯии хеш

آینه بردار و بنگر تا ز روی و موی خویش

Оташӣ бо дӯди бинии оташи андар ман зада

آتشی با دود بینی آتش اندر من زده

Хирман сабрам бидон бар бод шуд каз зулфи ту

خرمن صبرم بدان بر باد شد کز زلف تو

Тӯдаҳои машк дидам гирди ма хирман зада

توده های مشک دیدم گرد مه خرمن زده

Ориз ва рӯй ту доими таъна дар сӯсан зананд

عارض و روی تو دایم طعنه در سوسن زنند

Лолаи худ рӯй дидӣ таъна дар сӯсан зада

لاله خود روی دیدی طعنه در سوسن زده

Садҳазорони ҳурии андари ҳасану ҳури андари биҳишт

صدهزاران حوری اندر حسن و حور اندر بهشت

Аз дареғати садҳазорони чок бар доман зада

از دریغت صدهزاران چاک بر دامن زده

То марои барсар фурӯд омад қазои ишқи ту

تا مرا برسر فرود آمد قضای عشق تو

Хоки поят серума кардам дар ризои ишқи ту

خاک پایت سرمه کردم در رضای عشق تو

Бандагонро шарт бошад дар қазо додани ризо

بندگان را شرط باشد در قضا دادن رضا

Беризоӣ дил набошам дар қазои ишқи ту

بی رضای دل نباشم در قضای عشق تو

Бар дилами пайвастаи кибри подшоҳон чун кунӣ

بر دلم پیوسته کبر پادشاهان چون کنی

Гар дили мискин ман шуд подшои ишқи ту

گر دل مسکین من شد پادشای عشق تو

Ҷону ҷонони манӣ вази ҷону дили ширин тарӣ

جان و جانان منی وز جان و دل شیرین تری

Хуш буд ҷони базл кардан дар вафои ишқи ту

خوش بود جان بذل کردن در وفای عشق تو

Аз дилами ҳолеи марои дасти тасарруф кӯтаҳ аст

از دلم حالی مرا دست تصرف کوته است

Кӣ расад ҷонро тасарруф дар сарои ишқи ту

کی رسد جان را تصرف در سرای عشق تو

Хуш буд дар дӯстии ботин чу зоҳири доштан

خوش بود در دوستی باطن چو ظاهر داشتن

Назми зини аддӣни надими табъу хотири доштан

نظم زین الدین ندیم طبع و خاطر داشتن

Толиби мадҳати Абӯтолиб ки расм ва рой ӯст

طالب مدحت ابوطالب که رسم و رای اوست

Толибони ҷӯадро хушнӯду шокири доштан

طالبان جود را خشنود و شاکر داشتن

ӯст Абдуллоҳи тоҳир каз ҷамоли халқу халқ

اوست عبدالله طاهر کز جمال خلق و خلق

Нест ҷуз дар вусъ ӯ ботин чу зоҳири доштан

نیست جز در وسع او باطن چو ظاهر داشتن

Хештанро дар маконат нест дар имкони кас

خویشتن را در مکانت نیست در امکان کس

Чун ҷамоли алсодаҳи Абдуллоҳи тоҳири доштан

چون جمال الساده عبدالله طاهر داشتن

Вари сухани донон бе ҳамтои басии ёбӣ , хатост

ور سخن دانان بی همتا بسی یابی، خطاست

Ҳар касеро дар сухани ҳамтои собири доштан

هر کسی را در سخن همتای صابر داشتن

эй саноу мадҳи ту дар лафз ҳар фарзона Эй

ای ثنا و مدح تو در لفظ هر فرزانه ای

Хеш карда мкрмоти ту заҳри бегона Эй

خویش کرده مکرمات تو زهر بیگانه ای

Ифтихори хонадони ҷади хешӣ дар насаб

افتخار خاندان جد خویشی در نسب

Кӣ буд чун хонадони ҷади ту ҳар хона Эй

کی بود چون خاندان جد تو هر خانه ای

Ончӣ дар туаст аз бузургӣ кӣ буд дар ғайри ту

آنچه در توست از بزرگی کی بود در غیر تو

Феъли оқил кӣ шавад мумкини з ҳар девона Эй

فعل عاقل کی شود ممکن ز هر دیوانه ای

Дар мсўбти ҷинси тоъат кӣ буд ҳар хидматӣ

در مثوبت جنس طاعت کی بود هر خدمتی

Дар мсобт мисли қуръон ( бӯда ) ҳар афсона Эй

در مثابت مثل قرآن (بوده) هر افسانه ای

Соҳиби фарзонае ва бар мдиҳти вақфи бод

صاحب فرزانه ای و بر مدیحت وقف باد

Хотир ҳар ҳӯшмандии табъ ҳар фарзона Эй

خاطر هر هوشمندی طبع هر فرزانه ای

Дар мъолӣу Аёдӣ то идбизои ту рост

در معالی و ایادی تا یدبیضا تو راست

Дар ҳусӯли шукру миннати рағбату савдои ту рост

در حصول شکر و منت رغبت و سودا تو راست

Сӯрату сират ба назд ақли зебо ба буд

صورت و سیرت به نزد عقل زیبا به بود

Сӯрати зебои ту дории сирати зебои ту рост

صورت زیبا تو داری سیرت زیبا تو راست

Дар мадҳати бахш он омад ки дарё бахшиш аст

در مدحت بخش آن آمد که دریا بخشش است

Дар мадҳат бахш туасту бахшиши дарёи ту рост

در مدحت بخش توست و بخشش دریا تو راست

Аз тугар моро буд тамкину иқболу қабул

از تو گر ما را بود تمکین و اقبال و قبول

Лоҷарами шукру саноу офарин аз мо ту рост

لاجرم شکر و ثنا و آفرین از ما تو راست

Хори хурморо буд вази нахли наҳлу шохи ҷӯад

خار خرما را بود وز نخل نحل و شاخ جود

Хори бадхоҳ ту дорад лоҷарами хурмои ту рост

خار بدخواه تو دارد لاجرم خرما تو راست

Нестам дарё ва аз мадҳи ту бо гавҳари манам

نیستم دریا و از مدح تو با گوهر منم

Нестам гардун ва аз васфи ту пурахтари манам

نیستم گردون و از وصف تو پراختر منم

Ҷаъфари содиқ ки ҷад туаст қавлаши сидқ буд

جعفر صادق که جد توست قولش صدق بود

Чун туро гӯям санои пиндории он ҷаъфари манам

چون تو را گویم ثنا پنداری آن جعفر منم

Зери пои мадҳат ту дирафшанд табъи ман

زیر پای مدحت تو درفشاند طبع من

Зини сабаби вақти сухан бар ҳар суханвари сари манам

زین سبب وقت سخن بر هر سخنور سر منم

Гирди ин гетӣ ба назми неку алфози бадеъ

گرد این گیتی به نظم نیک و الفاظ بدیع

Ном ту густард хоҳамгар сухани густари манам

نام تو گسترد خواهم گر سخن گستر منم

Дар сахо аз баҳр ахзар бигузарам дигари туе

در سخا از بحر اخضر بگذرم دیگر تویی

Дар сухан аз нафас нотиқ бигузарӣ дигари манам

در سخن از نفس ناطق بگذری دیگر منم

Мавсими рӯза ба наздики ту меҳмон омада аст

موسم روزه به نزدیک تو مهمان آمده است

Мизбон чун ту наёбад назд ту зи он омада аст

میزبان چون تو نیابد نزد تو ز آن آمده است

Нафасро шайтони ҳаме аз роҳи тоъат давр дошт

نفس را شیطان همی از راه طاعت دور داشت

Назд мо рӯза ба қаҳру қамъи шайтон омада аст

نزد ما روزه به قهر و قمع شیطان آمده است

Моҳи шаъбони шуъбае буд аз дарахти шару фисқ

ماه شعبان شعبه ای بود از درخت شر و فسق

Хайру зуҳду рӯзаи моро зиди эшон омада аст

خیر و زهد و روزه ما را ضد ایشان آمده است

Бар ту маймуну ҳумоюни бод то комил кунӣ

بر تو میمون و همایون باد تا کامل کنی

Тоъатӣ рогар ба осии номи нуқсон омада аст

طاعتی راگر به عاصی نام نقصان آمده است

То на баси муддати згшти рӯзау даври фалак

تا نه بس مدت زگشت روزه و دور فلک

Ид меҳмон оядатгар рӯзаи меҳмон омада аст

عید مهمان آیدت گر روزه مهمان آمده است