Ҳрдл ки доғдор шавад аз назора аш

هردل که داغدار شود از نظاره اش

Паҳлу ба офтоб занад ҳар ситора аш

پهلو به آفتاب زند هر ستاره اش

Бошад ситораи дршби торики раҳнамо

باشد ستاره درشب تاریک رهنما

Шуд зери зулфи раҳзани ман гӯшвора аш

شد زیر زلف رهزن من گوشواره اش

Абрӯӣ ӯ агар чаҳ ҳилоли гирифта Эй аст

ابروی او اگر چه هلال گرفته ای است

Теғи бараҳна Эйаст забони ишора аш

تیغ برهنه ای است زبان اشاره اش

Шармандааст пеши қадаши дрншст ва хост

شرمنده است پیش قدش درنشست و خاست

Боғ аз гули пиёдау сарви савора аш

باغ از گل پیاده و سرو سواره اش

Азгриаҳи чашми ҳарки чу бодом шуд сифед

ازگریه چشم هرکه چو بادام شد سفید

Назораи бунафша хатонаст чора аш

نظاره بنفشه خطان است چاره اش

Онро ки дрбсот чу гул ҳаст хурда Эй

آن را که دربساط چو گل هست خرده ای

Дар дасти сад касаст гиребони пора аш

در دست صد کس است گریبان پاره اش

Зоҳиди назар ба мардуми болиғи назар , буд

زاهد نظر به مردم بالغ نظر، بود

Тифлӣ ки зуҳди хушк буд гоҳўораҳ аш

طفلی که زهد خشک بود گاهواره اش

Бар шиша диласт гуворотар аз шароб

بر شیشه دل است گواراتر از شراب

Захмӣ ки мезанад дил чун санги хора аш

زخمی که می زند دل چون سنگ خاره اش

Соиб фитод ҳар ки дарин баҳр бе канор

صائب فتاد هر که درین بحر بی کنار

Чун гавҳараст гирди ятемии канора аш

چون گوهرست گرد یتیمی کناره اش