Пеши азхзон ба хок фишондам баҳори хеш

پیش ازخزان به خاک فشاندم بهار خویش

Мардон ба дайгарӣ нагузоранд кори хеш

مردان به دیگری نگذارند کار خویش

Чун шишаи шикастау ток бурӣда ам

چون شیشه شکسته و تاک بریده ام

Оҷиз ба дасти гиря бе ихтиёри хеш

عاجز به دست گریه بی اختیار خویش

Аз хоки баргирифтаи дасти қаноатам

از خاک برگرفته دست قناعتم

Айши чароғ тавр кунам бо шарори хеш

عیش چراغ طور کنم با شرار خویش

Сайл аз дар харобаи мо рост меравад

سیل از در خرابه ما راست میرود

То кардаем хона бадушӣ шиори хеш

تا کرده ایم خانه بدوشی شعار خویش

Теғи тамоми ҷавҳари ин корхона ам

تیغ تمام جوهر این کارخانه ام

Дрзири санг мондаам аз эътибори хеш

درزیر سنگ مانده ام از اعتبار خویش

Паймонаи шуъӯр фиребӣ наёфтам

پیمانه شعور فریبی نیافتم

Чун гул ба хӯни хеши шикастами хумори хеш

چون گل به خون خویش شکستم خمار خویش

Дар қатъи роҳ ишқ надидам сбкрўӣ

در قطع راه عشق ندیدم سبکروی

Кардам гиреҳ ба домани срсрғбори хеш

کردم گره به دامن صرصرغبار خویش

Боли ҳумоу шҳпр товус нестам

بال هما و شهپر طاووس نیستم

Токии дарин бисот ниёем ба корхўиш ?

تاکی درین بساط نیایم به کارخویش ؟

Доими миёнаи ду бало сирмӣ кунад

دایم میانه دو بلا سیرمی کند

Ҳаркас шинохтааст ямину ясори хеш

هرکس شناخته است یمین و یسار خویش

Зон пештар ки санги камӣ барсараш ниҳанд

زان پیشتر که سنگ کمی برسرش نهند

Брснг май занами гуҳари шоҳўорхўиш

برسنگ می زنم گهر شاهوارخویش

Аз нур файз нест тиҳии ҳеҷ равзанӣ

از نور فیض نیست تهی هیچ روزنی

Биност чашми сӯзани ноқис ба кори хеш

بیناست چشم سوزن ناقص به کار خویش

Соиби димоғи партав миннат надоштам

صائب دماغ پرتو منت نداشتم

Афрӯхтам ба оҳи чароғи мазори хеш

افروختم به آه چراغ مزار خویش