Ҳамчун камони сахти зи табъи ғаюри хеш

همچون کمان سخت ز طبع غیور خویش

Осӯда аз кашокаши халқами зи зӯри хеш

آسوده از کشاکش خلقم ز زور خویش

Аз офтоб агар ба серуми тоҷ зар ниҳанд

از آفتاب اگر به سرم تاج زر نهند

Сари дрнёўрм ба фалаки азғрўри хеш

سر درنیاورم به فلک ازغرور خویش

Чун карами шбчроғ , зрондўдотшм

چون کرم شبچراغ،زراندودآتشم

Мустағнии азстораҳу моҳами знўрхўиш

مستغنی ازستاره و ماهم زنورخویش

Ҳироти маро ба олам ваҳдат кашида аст

حیرات مرا به عالم وحدت کشیده است

Натавон змн гирифт ба касрати ҳузури хеш

نتوان زمن گرفت به کثرت حضور خویش

Сайлоб бо талотуми дарё чаҳ мекунад ?

سیلاب با تلاطم دریا چه می کند؟

Пурвои шӯр ҳашар надорам зи шӯри хеш

پروای شور حشر ندارم ز شور خویش

На тоб васл дорад ва на тоқати фироқ

نه تاب وصل دارد و نه طاقت فراق

Дармондаам ба дасти дили носабури хеш

درمانده ام به دست دل ناصبور خویش

Соиби маро ба олами боло далел шуд

صائب مرا به عالم بالا دلیل شد

Дар зери бори миннатам аз фикри даври хеш

در زیر بار منتم از فکر دور خویش