Худ кардаам ба шикваи трохсми ҷони хеш

خود کرده ام به شکوه تراخصم جان خویش

Кофар мабод куштаи теғи забони хеш !

کافر مباد کشته تیغ زبان خویش !

Як мард дар қаламрав ҷуръат наёфтам

یک مرد در قلمرو جرأت نیافتم

Дар дили чўоФтоби шикастами синони хеш

در دل چوآفتاب شکستم سنان خویش

Ҳаргиз чунон нашуд ки дарин дашти пуршикор

هرگز چنان نشد که درین دشت پرشکار

Даст навозишӣ бикашам бркмони хеш

دست نوازشی بکشم برکمان خویش

Оташ ба мусҳафи пар парвона ме занад

آتش به مصحف پر پروانه می زند

Ин шамъи ҳеҷ раҳм надорад ба ҷони хеш

این شمع هیچ رحم ندارد به جان خویش

Дар водӣӣ ки хзрзнди ҷӯши алътш

در وادیی که خضرزند جوش العطش

Дорам ақиқи сбрбаҳи зери забони хеш

دارم عقیق صبربه زیر زبان خویش

Чун мавҷи азкшокши ин баҳри нилгун

چون موج ازکشاکش این بحر نیلگون

Фурсат наёфтам ки бигирам Аннани хеш

فرصت نیافتم که بگیرم عنان خویش

Булбул ба хоксории ман рашк мебарад

بلبل به خاکساری من رشک میبرد

Афтодаам зи ҷӯши гули азошёни хеш

افتاده ام ز جوش گل ازآشیان خویش

Соиб ба грдкъбаҳи мақсади кҷорсд ?

صائب به گردکعبه مقصد کجارسد؟

Дорад ҳазор марҳалаи тоостони хеш

دارد هزار مرحله تاآستان خویش