Он лолаи изорӣ ки манам доғу кабобаш

آن لاله عذاری که منم داغ و کبابش

Аз хӯни ҷигар сӯхтагонаст шаробаш

از خون جگر سوختگان است شرابش

Биҳушяш аз ковуши дил боз надорад

بیهوشیش از کاوش دل باز ندارد

Чашмӣ ки буд шӯх чу мижгони раги хобаш

چشمی که بود شوخ چو مژگان رگ خوابش

Ин лангари тамкин ки ба худ ҳасан супурда аст

این لنگر تمکین که به خود حسن سپرده است

Мушкил ки кунад ҳалқаи хати по ба рикобаш

مشکل که کند حلقه خط پا به رکابش

Аз хона ба бозор сабӯҳӣ зада ояд

از خانه به بازار صبوحی زده آید

Ҳасанӣ ки зоиинаҳ буд олами обаш

حسنی که زآیینه بود عالم آبش

Чашмӣ ки шавад сайқалии бодаи равшан

چشمی که شود صیقلی باده روشن

Аз хишти сари хам буд омодаи китобаш

از خشت سر خم بود آماده کتابش