Ҷузи чашми тўои шӯхи ҷонҳости фидояш

جز چشم توای شوخ جانهاست فدایش

Бемор надидам ки тавон марди барояш

بیمار ندیدم که توان مرد برایش

Азҳлқаҳ ба занҷир маҳол аст расад нақс

ازحلقه به زنجیر محال است رسد نقص

Кӯтоҳ нагардад ба гиреҳи зулфи расояш

کوتاه نگردد به گره زلف رسایش

Дарбаста нозаст саропардаи маҳмил

دربسته نازست سراپرده محمل

Беруни Марви азроаҳ ба овоз дарояш

بیرون مرو ازراه به آواز درایش

Ҳар сӯ ки равад , дрҳрм каъба кунад сайр

هر سو که رود، در حرم کعبه کند سیر

Онро ки буд аздли худ қиблаи намоиш

آن را که بود ازدل خود قبله نمایش

Бар ҳарки фитад партави хуршеди қаноат

بر هرکه فتد پرتو خورشید قناعت

Дил тира кунад сояи иқболи ҳамоиш

دل تیره کند سایه اقبال همایش

Ҳръқдаҳи мушкил ки ба нохун накушояд

هرعقده مشکل که به ناخن نگشاید

Аз оҳи саҳаргоҳ буд уқдаи гушоиш

از آه سحرگاه بود عقده گشایش

Чун узви зи ҷои рафта , шавад ҳаркии мусофир

چون عضو ز جا رفته، شود هرکه مسافر

Бисёр хӯрд хӯн ки фитад боз ба ҷояш

بسیار خورد خون که فتد باز به جایش

Азгўшаҳи азлат чаҳ зарураст барояд ?

ازگوشه عزلت چه ضرورست برآید؟

Соиб ки занад мавҷи призод , сароиш

صائب که زند موج پریزاد، سرایش