Сирриро ки болин шавад остонаш

سری را که بالین شود آستانش

Буд бахти бедори хоб гаронаш

بود بخت بیدار خواب گرانش

Фитодааст корам ба хўнризи тифлӣ

فتاده است کارم به خونریز طفلی

Ки гулгун шавад асби неи зери рониш

که گلگون شود اسب نی زیر رانش

Рисондааст носозгорӣ ба ҷое

رسانده است ناسازگاری به جایی

Ки натавон сухани сохтан аз забонаш

که نتوان سخن ساختن از زبانش

зи дил пок созад бисоти ҷаҳон ро

ز دل پاک سازد بساط جهان را

Насимӣ ки бархезад аз бӯстонаш

نسیمی که برخیزد از بوستانش

Шикваи ҷамолаш расидааст ҷое

شکوه جمالش رسیده است جایی

Ки хоб баҳорон кунад посбонаш

که خواب بهاران کند پاسبانش

Ба нозук миёнӣаст корам ки дидан

به نازک میانی است کارم که دیدن

Кунад кори оташ ба мӯӣ майонаш

کند کار آتش به موی میانش

з меҷон кунад дртн ме прессатон

ز می جان کند درتن می پرستان

Лаби ҷом то бӯса зад бардаонаш

لب جام تا بوسه زد بردهانش

Гирифтам ки уфтад гузораш ба хокам

گرفتم که افتد گذارش به خاکم

Ки роҳаст дастӣ ки гирад анонаш ?

که راهست دستی که گیرد عنانش ؟

Сапандӣ ки аз рӯй гарми ту сӯзад

سپندی که از روی گرم تو سوزد

Шавад серумаи дрком , оҳу фиғонаш

شود سرمه درکام، آه و فغانش

Намондааст сомони парвози дил ро

نمانده است سامان پرواز دل را

Рибоед магари бихўдии азмёнш

رباید مگر بیخودی ازمیانش

Ҳиҷобаст меҳри даҳони ҳнрўр

حجاب است مهر دهان هنرور

зи ҷавҳар буд теғ , банди забонаш

ز جوهر بود تیغ،بند زبانش

Чаҳ фориғи з чархаст озоди табъӣ

چه فارغ ز چرخ است آزاد طبعی

Ки аз ҳиммати худ буд осмонаш

که از همت خود بود آسمانش

Миндиш аз чини абрӯии гардун

میندیش از چین ابروی گردون

Ки нармаст бисёр пушт камонаш

که نرم است بسیار پشت کمانش

Нашуд меҳрбони аздъои дили шаб

نشد مهربان ازدعای دل شب

Куҷои хат ба соиб кунад меҳрбонаш ?

کجا خط به صائب کند مهربانش ؟