Сухани тонгрдд чу мӯӣ майонаш

سخن تانگردد چو موی میانش

Маҳол аст ояд буруни аздҳонш

محال است آید برون ازدهانش

Ба мижгон дигар бозгаштан надорад

به مژگان دگر بازگشتن ندارد

Нигоҳӣ ки уфтад ба сарви рӯонаш

نگاهی که افتد به سرو روانش

зи баси лутф , чун ришта аз ақди гавҳар

ز بس لطف، چون رشته از عقد گوهر

Намоён буд мағзи азостхўонш

نمایان بود مغز ازاستخوانش

Дили пари марои холии он рӯз гардад

دل پر مرا خالی آن روز گردد

Ки аз бӯса холӣ кунам бӯсаи дониш

که از بوسه خالی کنم بوسه دانش

Мҷўииди ислом азон номусулмон

مجویید اسلام ازان نامسلمان

Ки зуннор бошад зи мӯӣ майонаш

که زنار باشد ز موی میانش

Муҷаррад золФоз гардад чу маънӣ

مجرد زالفاظ گردد چو معنی

Сухан то барояд зи танги даҳонаш

سخن تا برآید ز تنگ دهانش

Марои бардаи азроаҳи беруни азизӣ

مرا برده ازراه بیرون عزیزی

Ки гули як пиёдааст аз корвонаш

که گل یک پیاده است از کاروانش

Манеҳ тӯҳмати гӯшагирӣ ба анқо

منه تهمت گوشه گیری به عنقا

Ки аз кӯҳ қофаст санги нишонаш

که از کوه قاف است سنگ نشانش

Дил санг шуд оби соиби зоҳм

دل سنگ شد آب صائب زآهم

Нашуд нарм гардад дили посбонаш

نشد نرم گردد دل پاسبانش