Ки ёбад раҳои зи доми нигоҳаш ?

که یابد رهایی ز دام نگاهش ؟

Ки як ҳалқа ӯст чашми сиёҳаш

که یک حلقه اوست چشم سیاهش

Дили танг бо ҷилвааш чун барояд ?

دل تنگ با جلوه اش چون برآید؟

Гуҳи гардун ғуборӣаст аз ҷилваи гоҳаш

گه گردون غباری است از جلوه گاهش

Камари баста чун бандагони баҳри хизмат

کمر بسته چون بندگان بهر خدمت

Ма аз ҳолаи пеши рухи ҳамчуи моҳаш

مه از هاله پیش رخ همچو ماهش

Агар об гардад раҳои наёбад

اگر آب گردد رهایی نیابد

Ба ҳар дил ки печади зулфи сиёҳаш

به هر دل که پیچد زلف سیاهش

Зарандуд шуд чун хутути шуъоъӣ

زراندود شد چون خطوط شعاعی

Хасу хори олами збрқи нигоҳаш

خس و خار عالم زبرق نگاهش

Накарданд дилҳо дигар рости қомат

نکردند دلها دگر راست قامت

Шикастанди рӯзӣ ки тарафи кулоҳаш

شکستند روزی که طرف کلاهش

Талабкор ӯрост чун теғи пое

طلبکار اوراست چون تیغ پایی

Ки санг Фсон мешавад санги роҳаш

که سنگ فسان می شود سنگ راهش

Чаҳ гул чӣанд аз саркашии дасти соиб ?

چه گل چیند از سرکشی دست صائب ؟

Ки домани з гул мекашад хори роҳаш

که دامن ز گل می کشد خار راهش