Агар чашм кофар фитад брлқоиш

اگر چشم کافر فتد برلقایش

Наёяд ба лаби ғайри номи худояш

نیاید به لب غیر نام خدایش

Шавад гиряи шамъи ёқӯти аҳмар

شود گریه شمع یاقوت احمر

Ба базмӣ ки афрӯзад аз май лақояш

به بزمی که افروزد از می لقایش

Замин гир созад тмошоиён ро

زمین گیر سازد تماشاییان را

Чу дар ҷилва ояд қади дилрабояш

چو در جلوه آید قد دلربایش

зи андешаи он тани нозпрўр

ز اندیشه آن تن نازپرور

Чу фонӯс даврастад аз тани қабояш

چو فانوس دور استد از تن قبایش

зи исо чаҳ бигушоед он хастае ро

ز عیسی چه بگشاید آن خسته ای را

Ки беморӣ чашм бошад давояш

که بیماری چشم باشد دوایش

براردи срози ҷайби дарёии гавҳар

برآرد سراز جیب دریای گوهر

Диҳад чун ҳубоби он ки сари дрҳўоиш

دهد چون حباب آن که سر درهوایش

Чу осӯдагии хоҳии азосмонӣ

چو آسودگی خواهی ازآسمانی

Ки беоб , гардон буд Асияяш

که بی آب، گردان بود آسیایش

Чунон каз камони тири соиби гурезад

چنان کز کمان تیر صائب گریزد

зи худ май гурезади чунон ошнояш

ز خود می گریزد چنان آشنایش