зи мавҷи лутф , он симини баннои гӯш

ز موج لطف ،آن سیمین بنا گوش

Маро кардааст чун хати ҳалқаи дргўш

مرا کرده است چون خط حلقه درگوش

Ба чашми ман биҳишт ва ҷӯй шераст

به چشم من بهشت و جوی شیرست

Рухи гулранг ва он субҳи баннои гӯш

رخ گلرنگ و آن صبح بنا گوش

Ҳамон дрзири хокам май пурди чашм

همان درزیر خاکم می پرد چشم

Ки ин май дар қадаҳ нанишинад аз ҷӯш

که این می در قدح ننشیند از جوش

Нёсудааст то вокрдаҳам чашм

نیاسوده است تا واکرده ام چشم

Маро чун ғунча аз хамёзаи оғӯш

مرا چون غنچه از خمیازه آغوش

Чу хат аз чеҳраи хубон , ҳувайдост

چو خط از چهره خوبان، هویداست

Ба чашми мӯшикофони байти абрӯяш

به چشم موشکافان بیت ابرویش

Хулд чун хор , гули дрпрдаҳи чашм

خلد چون خار، گل درپرده چشم

Гарон чун санг бошад пунбаи дргўш

گران چون سنگ باشد پنبه درگوش

Хироми хомаи мишкӣни соиб

خرام خامه مشکین صائب

Буд аз шӯхи чашмони хатопӯш

بود از شوخ چشمان خطاپوش