Ҳар ки хамӯш аз шикоятаст забонаш

هر که خموش از شکایت است زبانش

Ҳалқаи зикр хФӣаст меҳри даҳонаш

حلقه ذکر خفی است مهر دهانش

Вақт касе хуши дарин риёз ки бошад

وقت کسی خوش درین ریاض که باشد

Чун гули раънои яке баҳор ва хазонаш

چون گل رعنا یکی بهار و خزانش

Даст з хон сипеҳри сифлаи нигаҳи дор

دست ز خوان سپهر سفله نگه دار

Каз лаб гӯраст хушктар лаби Нонаш

کز لب گورست خشکتر لب نانش

Зуди сари сабз худ кунад алафи теғ

زود سر سبز خود کند علف تیغ

Ҳарки нагардад ҳарифи теғи забонаш

هرکه نگردد حریف تیغ زبانش

Рӯй ту ойӣнае буд ки чу хуршед

روی تو آیینه ای بود که چو خورشید

Ҳам з фурӯғ худаст оинаи дониш

هم ز فروغ خودست آینه دانش

Бас ки лутфи аўФтодаҳи он тани симин

بس که لطف اوفتاده آن تن سیمین

Хор ба пероҳанаст аз раги ҷонаш

خار به پیراهن است از رگ جانش

Нақш пазирӣ шавад злўҳи дилаши маҳв

نقش پذیری شود زلوح دلش محو

Дидаи ойӣнае ки шуд нигаронаш

دیده آیینه ای که شد نگرانش

Нарм нагардад ба офтоби қиёмат

نرم نگردد به آفتاب قیامت

Бас ки фитодааст сахти пушт камонаш

بس که فتاده است سخت پشت کمانش

Оҳ чаҳ созам ки нест ҷузи алифи оҳ

آه چه سازم که نیست جز الف آه

Қисмати ман аз висоли мӯӣ майонаш

قسمت من از وصال موی میانش

Чун садаф азоб гавҳараст лаболаб

چون صدف ازآب گوهرست لبالب

Дидаи ман аз рух ситора фишонаш

دیده من از رخ ستاره فشانش

Пеши карямони ғаюр лаб накушояд

پیش کریمان غیور لب نگشاید

Соиб агар пар гуҳар кунанд даҳонаш

صائب اگر پر گهر کنند دهانش