Муҳаббати ту з дил дод печу тоби иваз

محبت تو ز دل داد پیچ و تاب عوض

Гирифт хоки сияҳ , дод машки ноби иваз

گرفت خاک سیه،داد مشک ناب عوض

Ситорае ба дил аз доғи ишқ ӯ дорам

ستاره ای به دل از داغ عشق او دارم

Ки на ба моҳ кунам на ба офтоби иваз

که نه به ماه کنم نه به آفتاب عوض

Ба нури ақли дарин анҷуман касе биност

به نور عقل درین انجمن کسی بیناست

Ки кард давлати бедорро ба хоби иваз

که کرد دولت بیدار را به خواب عوض

Шудам хароби збими хароҷ , азин ғофил

شدم خراب زبیم خراج،ازین غافل

Ки ганҷ металабанд аз ман хароби иваз

که گنج می طلبند از من خراب عوض

Матоъи дил ба касе додаам ки хурсандам

متاع دل به کسی داده ام که خرسندم

зи бади муомилагӣ гар диҳад ҳисоби иваз

ز بد معاملگی گر دهد حساب عوض

Ки мехӯрд ба май ноб , зуҳди хушки маро ?

که می خورد به می ناب، زهد خشک مرا؟

Ки бо муҳӣт гуҳар мекунад сароби иваз ?

که با محیط گهر می کند سراب عوض ؟

Биҳишт нақд шавад ризқи хуши муомила Эй

بهشت نقد شود رزق خوش معامله ای

Ки май фурушад ва гирад змни китоби иваз

که می فروشد و گیرد زمن کتاب عوض

Магар ба ишқи дили хеш хуш кунам соиб

مگر به عشق دل خویش خوش کنم صائب

Ва гарна умр надорад ба ҳеҷ боби иваз

و گرنه عمر ندارد به هیچ باب عوض