Дар кашокаш аз забон оташин будам чу шамъ

در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمع

То напайвастам ба хомӯшӣ нёсудам чу шамъ

تا نپیوستم به خاموشی نیاسودم چو شمع

Диданами нодӣданӣ , мади нигоҳами оҳ буд

دیدنم نادیدنی، مد نگاهم آه بود

Дар шабистони ҷаҳон точшм багушӯдам чу шамъ

در شبستان جهان تاچشم بگشودم چو شمع

Сӯхтам то гарм шуд ҳангомаи дилҳо зи ман

سوختم تا گرم شد هنگامه دلها ز من

Бар ҷаҳони бхшўдму брхўди нбхшўдм чу шамъ

بر جهان بخشودم و برخود نبخشودم چو شمع

Ашки воаҳи барқи ҷавлонро бароаи андохтам

اشک وآه برق جولان را براه انداختم

Дар тариқи ишқи пои худ нФрсўдм чу шамъ

در طریق عشق پای خود نفرسودم چو شمع

Сӯхтами садбор ва аз бе эътиборӣҳо нагашт

سوختم صدبار و از بی اعتباریها نگشت

Қатраи обӣ ба чашми равзани аздўдм чу шамъ

قطره آبی به چشم روزن ازدودم چو شمع

Поси суҳбати доштани осоиш аз ман барда буд

پاس صحبت داشتن آسایش از من برده بود

Зер домон хамӯшӣ рафтам осудам чу шамъ

زیر دامان خموشی رفتم آسودم چو شمع

Ин ки гоҳе мезадам бробу оташи хеш ро

این که گاهی می زدم برآب و آتش خویش را

Равшании даркори мардум буд мақсӯдам чу шамъ

روشنی درکار مردم بود مقصودم چو شمع

Чун садаф дар пардаҳои дил наҳафтум ашк ро

چون صدف در پرده های دل نهفتم اشک را

Гавҳари худро ба ҳар бидрд нанамудам чу шамъ

گوهر خود را به هر بیدرد ننمودم چو شمع

Рӯзии ман брдли ин танги чашмони бор буд

روزی من بردل این تنگ چشمان بار بود

Гарчи дар маҳфили забони брхок май судам чу шамъ

گرچه در محفل زبان برخاک می سودم چو شمع

Пардаҳои хоби ромии сӯхтам аз ашки гарм

پرده های خواب رامی سوختم از اشک گرم

Дидаи бони давлати бедор худ будам чу шамъ

دیده بان دولت بیدار خود بودم چو شمع

Мояи ашки надомати гашти воаҳи оташин

مایه اشک ندامت گشت وآه آتشین

Ҳарчӣ аз тани парварии брҷсми афзудам чу шамъ

هرچه از تن پروری برجسم افزودم چو شمع

Ин замон афсурдаам соиб , вагар на пеши азин

این زمان افسرده ام صائب ،وگر نه پیش ازین

намечакид оташи зи чашм гиря олудам чу шамъ

می چکید آتش ز چشم گریه آلودم چو شمع