Сӯзи дили бардошти охири парда аз корам чу шамъ

سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمع

Аз гиребони сар бурун оварад зуннорам чу шамъ

از گریبان سر برون آورد زنارم چو شمع

Аз гулоби ман доғи аҳли дардӣ тар нашуд

از گلاب من داغ اهل دردی تر نشد

Туъма миқроз шуд гулҳои бехорам чу шамъ

طعمه مقراض شد گلهای بی خارم چو شمع

Гарчи аз теғи забони мушкили гушои оламам

گرچه از تیغ زبان مشکل گشای عالمم

Сад гиреҳ аз ашк дорад риштаи корам чу шамъ

صد گره از اشک دارد رشته کارم چو شمع

Май шуморами буии пероҳани насими субҳ ро

می شمارم بوی پیراهن نسیم صبح را

Ман ки доим аз фурӯғи худ дар озорам чу шамъ

من که دایم از فروغ خود در آزارم چو شمع

Об мегардад дили сангини хасм аз аҷзи ман

آب میگردد دل سنگین خصم از عجز من

наметаровад оташи азонгшти зинҳорам чу шамъ

می تراود آتش ازانگشت زنهارم چو شمع

Аз насими субҳ барҳам мехӯрд ҳангома ам

از نسیم صبح برهم می خورد هنگامه ام

Дар дили шбҳости доими рӯзи бозорам чу шамъ

در دل شبهاست دایم روز بازارم چو شمع

Аз гузашти оҳи ҳасрат ончӣ ояд дршмор

از گذشت آه حسرت آنچه آید درشمار

Мушти ашкӣ дар бисот зиндагӣ дорам чу шамъ

مشت اشکی در بساط زندگی دارم چو شمع

Хор агар резанд арбоби ҳасад дар дида ам

خار اگر ریزند ارباب حسد در دیده ام

Моя бениш шавад дар чашми хўнборм чу шамъ

مایه بینش شود در چشم خونبارم چو شمع

Душмани ман аз дарун хона меояд бурун

دشمن من از درون خانه می آید برون

Паст мегардад зи ашки гарми деворам чу шамъ

پست می گردد ز اشک گرم دیوارم چو شمع

Аз насимии миваи ман май наад паҳлу ба хок

از نسیمی میوه من می نهد پهلو به خاک

Пухтагии равшан буд азрнги рухсорам чу шамъ

پختگی روشن بود ازرنگ رخسارم چو شمع

Ҳосили ман оҳ афсӯсасту ашк ҳасрат аст

حاصل من آه افسوس است و اشک حسرت است

Вои барони кас ки мегардад харидорам чу шамъ

وای برآن کس که می گردد خریدارم چو شمع

Таънаи хомии ҳамон соиби зи мардуми микшм

طعنه خامی همان صائب ز مردم میکشم

Гарчи май резади шарар аз сӯзи гуфторам чу шамъ

گرچه می ریزد شرر از سوز گفتارم چو شمع