Обрӯи ромии барад аз чеҳраи изҳори тамаъ

آبرو رامی برد از چهره اظهار طمع

Абри об рӯй мардонаст гуфтори тамаъ

ابر آب روی مردان است گفتار طمع

Хорӣ рӯй замин хорӣаст аз девор ӯ

خواری روی زمین خاری است از دیوار او

Зарди рӯеи як гуласт аз тарафи дастори тамаъ

زرد رویی یک گل است از طرف دستار طمع

Дар заминашгар гул бе хори корди боғбон

در زمینش گر گل بی خار کارد باغبان

Хори домангир май раведи зи гулзори тамаъ

خار دامنگیر می روید ز گلزار طمع

Хастагон роҳаст парҳезӣ ба ҳар унвон ки ҳаст

خستگان راهست پرهیزی به هر عنوان که هست

намекунад парҳез аз парҳези бемори тамаъ

می کند پرهیز از پرهیز بیمار طمع

наме тавон ҷустан ба мкрўи ҳила аз қайди фаранг

می توان جستن به مکرو حیله از قید فرنگ

Нест умеди раҳоӣ бо грФтортмъ

نیست امید رهایی با گرفتارطمع

Аз баридану зи гусастан чун раги санг эмин аст

از بریدن و ز گسستن چون رگ سنگ ایمن است

Ҳирси бандади бармеони ҳаркии зуннори тамаъ

حرص بندد برمیان هرکه زنار طمع

Чун миёни рӯз равшан хоҳад аз мардуми чароғ ?

چون میان روز روشن خواهد از مردم چراغ؟

Рӯзрогар шаб намедонад сияҳи кортмъ

روز را گر شب نمی داند سیه کارطمع

Ҳосилаш набӯд бғир аз барги сабзи соилон

حاصلش نبود بغیر از برگ سبز سایلان

Дар дил ҳаркас дуанд решаи зангори тамаъ

در دل هرکس دواند ریشه زنگار طمع

Соиб аз беобрӯён то туоне давр бош

صائب از بی آبرویان تا توانی دور باش

Каз брси мусрйтар афтодааст идбори тамаъ

کز برص مسری تر افتاده است ادبار طمع