Ҷон чаро ошиқ азон гул перҳан дорад дареғ ?

جان چرا عاشق ازان گل پیرهن دارد دریغ؟

Кас чаро оби равонро аз чаман дорад дареғ

کس چرا آب روان را از چمن دارد دریغ

Қатраи борон гуҳар мегардад аз гӯши садаф

قطره باران گهر می گردد از گوش صدف

Аз сухани фаҳмони суханвар чун сухан дорад дареғ ?

از سخن فهمان سخنور چون سخن دارد دریغ؟

Шамъ бо он саркашии парвонаро дар баркашид

شمع با آن سرکشی پروانه را در برکشید

Рӯй отшнок ӯ партави з ман дорад дареғ

روی آتشناک او پرتو ز من دارد دریغ

намешавад оби равони шукри зи ҷӯии нешикар

می شود آب روان شکر ز جوی نیشکر

Ҷони ширин чун зи ширин кӯҳкан дорад дареғ ?

جان شیرین چون ز شیرین کوهکن دارد دریغ؟

Миср ғурбат мегузорад тоҷи иззат бар сараш

مصر غربت میگذارد تاج عزت بر سرش

Гар зи Юсуфи перҳани чоҳ ватан дорад дареғ

گر ز یوسف پیرهن چاه وطن دارد دریغ

намешавад дар бутаи хиҷлат ба сад талхии гулоб

می شود در بوته خجلت به صد تلخی گلاب

Ҳарки чун гули зари зи мурғон чаман дорад дареғ

هرکه چون گل زر ز مرغان چمن دارد دریغ

намечакад об аз лаб мегаван ӯ бе ихтиёр

می چکد آب از لب میگون او بی اختیار

Об агар аз ташнагони чоҳ зқн дорад дареғ

آب اگر از تشنگان چاه ذقن دارد دریغ

Гарчи чун ёқӯб чашмам шуд сифед аз интизор

گرچه چون یعقوب چشمم شد سفید از انتظار

Он Фромшкор аз ман перҳан дорад дареғ

آن فرامشکار از من پیرهن دارد دریغ

намешавад хӯни машк дар нофи ғизолони хутан

می شود خون مشک در ناف غزالان ختن

Дил чаро ошиқи зи зулф пуршикан дорад дареғ ?

دل چرا عاشق ز زلف پرشکن دارد دریغ؟

Чун Суҳайли он кас ки хоҳад сурх рӯй соилон

چون سهیل آن کس که خواهد سرخ روی سایلان

Нест мумкини партави худ азимн дорад дареғ

نیست ممکن پرتو خود ازیمن دارد دریغ

Зар ба зар додан пушаймонӣ надорад дар қафо

زر به زر دادن پشیمانی ندارد در قفا

Хурдаи ҷони кас чаро азон симтн дорад дареғ ?

خرده جان کس چرا ازان سیمتن دارد دریغ؟

Гарчи ризқи мӯр хат мегардад охири шукраш

گرچه رزق مور خط می گردد آخر شکرش

Ҳарфи талх аз ошиқи он ширин даҳан дорад дареғ

حرف تلخ از عاشق آن شیرین دهن دارد دریغ

Гарчи аз чашмтар ман қоматаш боло кашид

گرچه از چشم تر من قامتش بالا کشید

Ҷилваи хушк аз ман он сарв чаман дорад дареғ

جلوه خشک از من آن سرو چمن دارد دریغ

Ихтиёр чидани гул чун диҳад дасти маро ?

اختیار چیدن گل چون دهد دست مرا؟

Он ки хори роҳи худ аз пой ман дорад дареғ

آن که خار راه خود از پای من دارد دریغ

Ҳаркии соиби лиззат аз гуфтор ширин ёфта аст

هرکه صائب لذت از گفتار شیرین یافته است

Чун шукр аз тӯтии ширин сухан дорад дареғ ?

چون شکر از طوطی شیرین سخن دارد دریغ؟