Олам боло надорад файз аз покони дареғ

عالم بالا ندارد فیض از پاکان دریغ

Қатраи худро надорад аз садафи Нитсаон дареғ

قطره خود را ندارد از صدف نیسان دریغ

Зар ки сарф кимиё гардад яке сад ме шавад

زر که صرف کیمیا گردد یکی صد می شود

Хурдаи ҷонро чаро кас дорад аз ҷонони дареғ ?

خرده جان را چرا کس دارد از جانان دریغ؟

Ризқ меояд ба пои миҳмон аз хон ғайб

رزق می آید به پای میهمان از خوان غیب

Бе насиби он кас ки неъмат дорад аз меҳмони дареғ

بی نصیب آن کس که نعمت دارد از مهمان دریغ

Соф кун дил то азон рухсори софии брхўрӣ

صاف کن دل تا ازان رخسار صافی برخوری

То ба чанд ойӣнаи дорӣ аз маи канъони дареғ ?

تا به چند آیینه داری از مه کنعان دریغ ؟

Домани давлат чу ҳар соъат ба даст дайгарӣ аст

دامن دولت چو هر ساعت به دست دیگری است

Даст то аз туаст аз соили мадори эҳсони дареғ

دست تا از توست از سایل مدار احسان دریغ

Он ки аз дандони даҳонати пари зи гавҳари сохта

آن که از دندان دهانت پر ز گوهر ساخته

Нест мумкин то лаби гӯр аз ту дорад нони дареғ

نیست ممکن تا لب گور از تو دارد نان دریغ

Бас ки шуд имсоки соиби ом дар даврони мо

بس که شد امساک صائب عام در دوران ما

Санг медоранд аз девонагони Тифлони дареғ

سنگ می دارند از دیوانگان طفلان دریغ