Чандон ки баҳораст ва хазонаст дарин боғ

چندان که بهارست و خزان است درین باغ

Чашму дили шабнам нигаронаст дарин боғ

چشم و دل شبنم نگران است درین باغ

Аз барг сафар нест тиҳии домани як гул

از برگ سفر نیست تهی دامن یک گل

Осӯдаи ҳамин об равонаст дарин боғ

آسوده همین آب روان است درین باغ

Булбул на ҳамин мезанад аз хӯни ҷигари ҷом

بلبل نه همین می زند از خون جگر جام

Гул низ зи хуноба кашонаст дарин боғ

گل نیز ز خونابه کشان است درین باغ

Пайдост зи доман ба миён бар задани гул

پیداست ز دامن به میان بر زدن گل

Комодаҳи парвоз хазонаст дарин боғ

کآماده پرواز خزان است درین باغ

Маъмура имкон набӯд ҷои нишастан

معموره امکان نبود جای نشستن

Астодгии сарв азонаст дарин боғ

استادگی سرو ازان است درین باغ

Меҳри лаб худ бош ки хамёзаи афсӯс

مهر لب خود باش که خمیازه افسوس

Бо хандаи гули даст ва даҳонаст дарин боғ

با خنده گل دست و دهان است درین باغ

Сад ранги сухани дрлб ҳар барг гулӣ ҳаст

صد رنگ سخن درلب هر برگ گلی هست

Фарёд ки гӯши ту гаронаст дарин боғ

فریاد که گوش تو گران است درین باغ

Чун булбул агар чашми турои ишқ гушӯда аст

چون بلبل اگر چشم ترا عشق گشوده است

Ҳар шабнами гули ратл гаронаст дарин боғ

هر شبنم گل رطل گران است درین باغ

Ҳар гул ки сар аз перҳани ғунчаи برارد

هر گل که سر از پیرهن غنچه برآرد

БрғФлти мо ханда занонаст дарин боғ

برغفلت ما خنده زنان است درین باغ

Дръмрӣ агррўӣ диҳад субҳи нишотӣ

درعمری اگرروی دهد صبح نشاطی

Чун хандаи гули барқ Аннанаст дарин боғ

چون خنده گل برق عنان است درین باغ

Он шуъла ки сар аз шаҷар тавр баровард

آن شعله که سر از شجر طور برآورد

Аз ҷабҳа ҳар хор аёнаст дарин боғ

از جبهه هر خار عیان است درین باغ

эй дидаи гулчин ба адаб бош ки шабнам

ای دیده گلچین به ادب باش که شبنم

Аздўр ба ҳасрат нигаронаст дарин боғ

ازدور به حسرت نگران است درین باغ

Ғами гирди дили мардум озод нагардад

غم گرد دل مردم آزاد نگردد

Пайваста азон сарв ҷавонаст дарин боғ

پیوسته ازان سرو جوان است درین باغ

Як гул ба қумош бар рӯй ту надида аст

یک گل به قماش بر روی تو ندیده است

Зон рӯз ки шабнам нигаронаст дарин боғ

زان روز که شبنم نگران است درین باغ

Брдомни гули гирд кудурат нанишинад

بردامن گل گرد کدورت ننشیند

То булбули мо бол фишонаст дарин боғ

تا بلبل ما بال فشان است درین باغ

Хомӯш шуд аз хиҷлати гуфтори ту соиб

خاموش شد از خجلت گفتار تو صائب

Сӯсан ки саропоӣ забонаст дарин боғ

سوسن که سراپای زبان است درین باغ