То шуд аз Нитсаон раҳин миннати эҳсони садаф

تا شد از نیسان رهین منت احسان صدف

Шуд зи хиҷлати зери домани баҳрро пинҳони садаф

شد ز خجلت زیر دامن بحر را پنهان صدف

Аз қаноати гирд агар мекард об рӯй хеш

از قناعت گرد اگر می کرد آب روی خویش

Зуд мешуд сайри чашм аз гавҳари ғалатони садаф

زود می شد سیر چشم از گوهر غلطان صدف

Баҳри натавонади даҳони ҳирсро азшкўаҳи баст

بحر نتواند دهان حرص را ازشکوه بست

намекашад хамёзаи брҳри қатраи борони садаф

می کشد خمیازه برهر قطره باران صدف

Аз лаби биҷо гушӯдан баста гардад роҳи ризқ

از لب بیجا گشودن بسته گردد راه رزق

Шуд даҳонаш бастаи тошди соҳиби дандони садаф

شد دهانش بسته تاشد صاحب دندان صدف

Умри кӯтоҳ аз сухан бисёр гуфтан ме шавад

عمر کوتاه از سخن بسیار گفتن می شود

Каз гуҳари холӣ чу гардад мешавад бе ҷони садаф

کز گهر خالی چو گردد میشود بی جان صدف

Аз гуҳари гирди ятемӣ пок натавонист кард

از گهر گرد یتیمی پاک نتوانست کرد

Гарчи аз ашФоқ сртопоӣ шуд домони садаф

گرچه از اشفاق سرتاپای شد دامان صدف

Дар ватан осӯда бошад то ҳнрўр ноқис аст

در وطن آسوده باشد تا هنرور ناقص است

Чун гуҳар гардид комил , мешавад зиндони садаф

چون گهر گردید کامل، می شود زندان صدف

Нест биҷои лаб гушӯдани пеши арбоби карам

نیست بیجا لب گشودن پیش ارباب کرم

Махзан гавҳар шуд аз трдстии Нитсаон садаф

مخزن گوهر شد از تردستی نیسان صدف

Шарти ғаввоси гуҳари ҷӯ , дасти азҷон шустан аст

شرط غواص گهر جو، دست ازجان شستن است

Кӣ ба ҳар ношстаҳ рӯе мекунад эҳсони садаф

کی به هر ناشسته رویی می کند احسان صدف

Дил наме сӯзад ба ҳоли ташнагони сероб ро

دل نمی سوزد به حال تشنگان سیراب را

Пеш абр ояд гиребони чок аз Аммони садаф

پیش ابر آید گریبان چاک از عمان صدف

Орифон бо ҷабҳаи вокрдаҳи ҷон ромӣ диҳанд

عارفان با جبهه واکرده جان رامی دهند

Зери теғи азпокӣ гавҳар шавад хандони садаф

زیر تیغ ازپاکی گوهر شود خندان صدف

Дарди навашонро з май талаби сафоӣ сина аст

درد نوشان را ز می طلب صفای سینه است

намекашад аз баҳри гавҳари талхии Аммони садаф

می کشد از بهر گوهر تلخی عمان صدف

намедиҳад гаҳвораи сомон аз пай дар ятем

می دهد گهواره سامان از پی در یتیم

Бо туҳидастии дарин дарёӣ бе поёни садаф

با تهیدستی درین دریای بی پایان صدف

Ҳар киро бошад замини пок , хоҳад тухми пок

هر که را باشد زمین پاک،خواهد تخم پاک

Ташнаи абр баҳоронаст чун деҳқони садаф

تشنه ابر بهاران است چون دهقان صدف

Чун набошад гавҳари дандон , даҳани хамёза Эй аст

چون نباشد گوهر دندان، دهن خمیازه ای است

Дасти афсӯсӣ буд бе гавҳари ғалатони садаф

دست افسوسی بود بی گوهر غلطان صدف

Лаб гушӯдани рахна дар ҷамъияти дил кардан аст

لب گشودن رخنه در جمعیت دل کردن است

намешавад муфлиси зи гавҳар , чун шавад хандони садаф

می شود مفلس ز گوهر، چون شود خندان صدف

Бо туҳидастии зи равшани гавҳарӣ май пурвирд

با تهیدستی ز روشن گوهری می پرورد

Сад ятем бепадарро дар таҳи домони садаф

صد یتیم بی پدر را در ته دامان صدف

Бетаъаммул дам мазан каз баҳри гавҳари солҳо

بی تأمل دم مزن کز بهر گوهر سالها

Май наад дандони худро барсари дандони садаф

می نهد دندان خود را برسر دندان صدف

Шоҳиди нотиқ буд барҳол , тарки қилу қол

شاهد ناطق بود برحال، ترک قیل و قال

Каз лаб хомӯш дорад гавҳари ирфони садаф

کز لب خاموش دارد گوهر عرفان صدف

Нили чашми захми брпокизаҳи гавҳар , бознист

نیل چشم زخم برپاکیزه گوهر،بازنیست

Рӯ нигараданд турши азтлхии Аммони садаф

رو نگرداند ترش ازتلخی عمان صدف

Хоб осоиш набошад дар дили нозуки хаёл

خواب آسایش نباشد در دل نازک خیال

Дорад аз бенаии гавҳар ба дили пайкони садаф

دارد از بینایی گوهر به دل پیکان صدف

Хорни гавҳари з ҳар мавҷӣ буд дрзири теғ

خارن گوهر ز هر موجی بود درزیر تیغ

Май баради ҳасрат ба дасти холии марҷони садаф

می برد حسرت به دست خالی مرجان صدف

намедиҳад соиби ҳубоб аз пучи гӯйии сурбаи бод

می دهد صائب حباب از پوچ گویی سربه باد

Болаби хомӯш осӯдааст аз тӯфони садаф

بالب خاموش آسوده است از طوفان صدف