Нест чун соҳибдилӣ то гӯям аз асрори ҳарф

نیست چون صاحبدلی تا گویم از اسرار حرف

Май занам аз биксӣ бо сӯрати девори ҳарф

می زنم از بیکسی با صورت دیوار حرف

Маънии печида безаҳмат намеояд ба даст

معنی پیچیده بی زحمت نمی آید به دست

намешавад аз печу тоби фикри ҷавҳардори ҳарф

می شود از پیچ و تاب فکر جوهردار حرف

намекунад санҷидаи дилҳои матини гуфтор ро

می کند سنجیده دلهای متین گفتار را

Нест чун марказ ба ҷо меуфтад аз паргори ҳарф

نیست چون مرکز به جا می افتد از پرگار حرف

Нест дар рӯй замини гӯшии сазовори сухан

نیست در روی زمین گوشی سزاوار سخن

Чун набандад тӯтӣонро занг дар минқори ҳарф ?

چون نبندد طوطیان را زنگ در منقار حرف؟

намешавад тӯмори умраши тай ба андаки фурсатӣ

می شود طومار عمرش طی به اندک فرصتی

Ҳртҳии мағзӣ ки гуяд чун қалам бисёр ҳарф

هرتهی مغزی که گوید چون قلم بسیار حرف

Нест чашми ғофилон аз хурдаи бинии баҳраи манд

نیست چشم غافلان از خرده بینی بهره مند

Варна дар ҳар нуқтае дарҷаст сад тӯмори ҳарф

ورنه در هر نقطه ای درج است صد طومار حرف

Мардуми санҷида кам гӯйанд ҳарфиро дубор

مردم سنجیده کم گویند حرفی را دوبار

намешавад қанди мукаррар гарчи аз такрори ҳарф

می‌شود قند مکرر گرچه از تکرار حرف

Ризқи хоби олӯдагони зини ншأаҳи ҷуз хамёза нест

رزق خواب آلودگان زین نشأه جز خمیازه نیست

намедиҳад кайфият май дар дили бедори ҳарф

می دهد کیفیت می در دل بیدار حرف

Аз дам биҷо шавад ойӣнаи равшани сиёҳ

از دم بیجا شود آیینه روشن سیاه

Бе таъаммули пеши аҳл дил мазан зинҳори ҳарф

بی تأمل پیش اهل دل مزن زنهار حرف

Микшонро мекунад гуфтор беш аз бодаи маст

میکشان را می کند گفتار بیش از باده مست

То нагардӣ маст дар маҳфил мазан бисёр ҳарф

تا نگردی مست در محفل مزن بسیار حرف

Мурғ бе ҳангоми сарро дод азин ғифлат ба бод

مرغ بی هنگام سر را داد ازین غفلت به باد

намекунад бевақт , кори теғ бе зинҳори ҳарф

می کند بی وقت، کار تیغ بی زنهار حرف

намекунад бе пардаи айбашро ба овози баланд

می کند بی پرده عیبش را به آواز بلند

намезанад ҳаркас ки дар гӯши гарони ҳамвори ҳарф

می زند هرکس که در گوش گران هموار حرف

Ҳарфи ҳақ бе пардаи пеши ботилон гуфтан хатост

حرف حق بی پرده پیش باطلان گفتن خطاست

Аз баландии гашт бар Мансури чӯби дори ҳарф

از بلندی گشت بر منصور چوب دار حرف

Синаҳои беғубор ойӣна якдигаранд

سینه های بی غبار آیینه یکدیگرند

Ҳаст дар ҳангомаи ашрофёни бекори ҳарф

هست در هنگامه اشرافیان بیکار حرف

Нолаи булбул ба гӯш боғбон ояд гарон

ناله بلبل به گوش باغبان آید گران

намешавад аз гуфтан бисёр , бе миқдори ҳарф

می شود از گفتن بسیار، بی مقدار حرف

То ба гӯши ошиқони афтон ва хезон ме равад

تا به گوش عاشقان افتان و خیزان می رود

Бас ки зон лабҳои мегаван меравад аз кори ҳарф

بس که زان لبهای میگون می رود از کار حرف

Чун сияҳ мастӣаст каз майхона меояд бурун

چون سیه مستی است کز میخانه می آید برون

Чун барояд аз лаб мегаван он дилдори ҳарф

چون برآید از لب میگون آن دلدار حرف

Ман ки раг аз лаъл май орм ба осонии бурун

من که رگ از لعل می آرم به آسانی برون

Нест мумкини вокшм зон лаъли гавҳарбори ҳарф

نیست ممکن واکشم زان لعل گوهربار حرف

Ҳамзабонӣ нест чун дргўшаҳи хилвати маро

همزبانی نیست چون درگوشه خلوت مرا

Май кашам аз хомаи кӯтаҳи забони ночори ҳарф

می کشم از خامه کوته زبان ناچار حرف

Тухми қобилро замини шӯр ботил ме кунад

تخم قابل را زمین شور باطل می کند

Пеши дилҳои сияҳ соиб макун изҳори ҳарф

پیش دلهای سیه صائب مکن اظهار حرف