Ғофилӣ аз дардмандӣ эй дили бемори ҳайф

غافلی از دردمندی ای دل بیمار حیف

Пеши исои дарди худро мекунӣ изҳори ҳайф

پیش عیسی درد خود را می کنی اظهار حیف

Нестӣ дар фикри озодии азин ҷисми гарон

نیستی در فکر آزادی ازین جسم گران

Домани худ брнёзии зини таҳи девори ҳайф

دامن خود برنیازی زین ته دیوار حیف

Бар хамӯшӣ май диҳии тарҷеҳи ҳарфи пуч ро

بر خموشی می دهی ترجیح حرف پوچ را

Май шӯии қонеъ ба каф аз баҳри гавҳарбори ҳайф

می شوی قانع به کف از بحر گوهربار حیف

Шуд сифед аз интизорати дидаи ибрат пазир

شد سفید از انتظارت دیده عبرت پذیر

Брнёўрдии азин равзани сиррии як бори ҳайф

برنیاوردی ازین روزن سری یک بار حیف

Давлати дунёи сабки парвоз чун бол ҳумост

دولت دنیا سبک پرواز چون بال هماست

Ту вафодории тамаъи зини нокаси ғаддори ҳайф

تو وفاداری طمع زین ناکس غدار حیف

Содаи лавҳон аз хаёли худ гризоннд ва ту

ساده لوحان از خیال خود گریزانند و تو

Май гушойии ҳарзмони ойӣна дар бозори ҳайф

می گشایی هرزمان آیینه در بازار حیف

Пар бароварданд аз дарди талаби мӯрон ва ту

پر برآوردند از درد طلب موران و تو

Пой наниҳодӣ бурун чун нуқта аз паргори ҳайф

پای ننهادی برون چون نقطه از پرگار حیف

Дар биёбоне ки барқу боди азу берун нарафт

در بیابانی که برق و باد ازو بیرون نرفت

Аз алойиқ додае доман ба дасти хори ҳайф

از علایق داده ای دامن به دست خار حیف

Устихонат тўтё гардид аз хоби гарон

استخوانت توتیا گردید از خواب گران

Тар нашуд зи ашки надомати дидаи ?ути як бори ҳайф

تر نشد ز اشک ندامت دیده ات یک بار حیف

Омадӣ ингора ва ингора рафтӣ аз ҷаҳон

آمدی انگاره و انگاره رفتی از جهان

Бо ду сад савҳон накардӣ хешро ҳамвори ҳайф

با دو صد سوهان نکردی خویش را هموار حیف

Мағзро вомӣ кунанд аз сари сбкрўҳон ва ту

مغز را وامی کنند از سر سبکروحان و تو

Май занӣ чун биғмони гул бар сари дастори ҳайф

می زنی چون بیغمان گل بر سر دستار حیف

Муздҳо бурданди соиби корпрдозон ва ту

مزدها بردند صائب کارپردازان و تو

Аз тан осонӣ накардӣ ихтиёри кори ҳайф

از تن آسانی نکردی اختیار کار حیف