Ҳркҷои длмрдаҳ эйро ёфт эҳё кард ишқ

هرکجا دلمرده‌ای را یافت احیا کرد عشق

Ҷумлаи зарроти оламро сувидо кард ишқ

جمله ذرات عالم را سویدا کرد عشق

Рехти дарёи дргрибони қатра кам зарф ро

ریخت دریا درگریبان قطره کم ظرف را

Зарраи ночизро хуршед симо кард ишқ

ذره ناچیز را خورشید سیما کرد عشق

Ҷилваи зулф парешон мекунад мавҷи сароб

جلوه زلف پریشان می‌کند موج سراب

Бас ки броўроқ ҳастӣ машқ савдо кард ишқ

بس که بر اوراق هستی مشق سودا کرد عشق

Субҳи шӯрангез маҳшар зад намакдони брзмин

صبح شورانگیز محشر زد نمکدان بر زمین

То зи хилватгоҳи ваҳдати рӯ ба саҳро кард ишқ

تا ز خلوتگاه وحدت رو به صحرا کرد عشق

Ақли болавҳ ва қалам дорад чу Тифлони эҳтиёҷ

عقل با لوح و قلم دارد چو طفلان احتیاج

наметавонад бе қалами сад дафтар иншо кард ишқ

می÷تواند بی قلم صد دفتر انشا کرد عشق

Чун наёбади оби дрчшми тамошое ба рақс ?

چون نیابد آب در چشم تماشایی به رقص؟

Барги барги ин чаман родаст Мӯсо кард ишқ

برگ برگ این چمن را دست موسی کرد عشق

Саҳл бошад тавр агар аз икдгр пошида аст

سهل باشد طور اگر از یکدگر پاشیده است

Сад чандини маҷмӯъаро аз ҳам муҷаззо кард ишқ

صد چنین مجموعه را از هم مجزا کرد عشق

Маҳв шуд чун шабнами гули дрФрўғи офтоб

محو شد چون شبنم گل در فروغ آفتاب

Торхи худро ба чашми мо тамошо кард ишқ

تا رخ خود را به چشم ما تماشا کرد عشق

Ҳар ду олам хок шуд то ишқ српоиин фиканд

هر دو عالم خاک شد تا عشق سر پایین فکند

Ғӯта дрхўн зад ҷаҳони тодст боло кард ишқ

غوطه در خون زد جهان تا دست بالا کرد عشق

Кӯҳкан аз фикри мурғи нома бросўдаҳ аст

کوهکن از فکر مرغ نامه بر آسوده است

Қосидӣ чун ҷӯии шери азснг пайдо кард ишқ

قاصدی چون جوی شیر از سنگ پیدا کرد عشق

Неъмати алвони роҳати ро ба бидрдон фишонд

نعمت الوان راحت راب ه بیدردان فشاند

Дарди худ робҳри мосоӣб муҳайё кард ишқ

درد خود را بهر ما صائب مهیا کرد عشق