Шӯраи зори хокро яксар гулистон кард ишқ

شوره زار خاک را یکسر گلستان کرد عشق

Ҳанзали афлокро чун нор хандон кард ишқ

حنظل افلاک را چون نار خندان کرد عشق

Хокро чун мурғи исои шҳпр парвоз дод

خاک را چون مرغ عیسی شهپر پرواز داد

Осиёи чархро беоб , гардон кард ишқ

آسیای چرخ را بی آب، گردان کرد عشق

Мушти доғӣ дар гиребон кард ҳар каси рогрФт

مشت داغی در گریبان کرد هر کس راگرفت

Хокдони даҳрро кон Бадахшон кард ишқ

خاکدان دهر را کان بدخشان کرد عشق

Насяи фирдавсро бар аҳли олами нақди сохт

نسیه فردوس را بر اهل عالم نقد ساخت

Шӯри маҳшарро ҳисорӣ дар намакдон кард ишқ

شور محشر را حصاری در نمکدان کرد عشق

Як дил беоҳ дар маъмура олам наҳашт

یک دل بی آه در معموره عالم نهشت

Ин суфоли хушкро лабрез райҳон кард ишқ

این سفال خشک را لبریز ریحان کرد عشق

Наъли кӯҳи тавр дар оташ саросар ме равад

نعل کوه طور در آتش سراسر می رود

Пои хоби олӯдагони робрқ ҷавлон кард ишқ

پای خواب آلودگان رابرق جولان کرد عشق

Абр чун дар пеши сарсари пой дар доман кашад ?

ابر چون در پیش صرصر پای در دامن کشد؟

Мағзи моро чун кафи дарё парешон кард ишқ

مغز ما را چون کف دریا پریشان کرد عشق

Кард аз захми намоёни пайкарамро шохи шох

کرد از زخم نمایان پیکرم را شاخ شاخ

Ин қафасро бар ман оҷиз Нитсаатон кард ишқ

این قفس را بر من عاجز نیستان کرد عشق

То ба заҳр бе ниёзии теғи худ рооб дод

تا به زهر بی نیازی تیغ خود راآب داد

Брхзри умри абади ротнг майдон кард ишқ

برخضر عمر ابد راتنگ میدان کرد عشق

Хонаи дилро ки буд азкъбаҳи сад раҳи поктар

خانه دل را که بود ازکعبه صد ره پاکتر

Тунд хӯбӣ карду оташгоҳ габрон кард ишқ

تند خوبی کرد و آتشگاه گبران کرد عشق

Ҳукми мобри ваҳши втири ин биёбон ме равад

حکم مابر وحش وطیر این بیابان می رود

Доғи морои хотами даст сулаймон кард ишқ

داغ مارا خاتم دست سلیمان کرد عشق

Дасти тодорди сарангушти ҳаловат май макад

دست تادارد سرانگشت حلاوت می مکد

Ҳаркиро бар хон худ як бор меҳмон кард ишқ

هرکه را بر خوان خود یک بار مهمان کرد عشق

Кард машҳури ду олами соиби гумном ро

کرد مشهور دو عالم صائب گمنام را

Зарраи ночизи рохўршид тобон кард ишқ

ذره ناچیز راخورشید تابان کرد عشق