Пар садо шуд чинии афлок аз фағфури ишқ

پر صدا شد چینی افلاک از فغفور عشق

Чун шарар ҳар заррае бедор шуд аз шӯри ишқ

چون شرر هر ذره ای بیدار شد از شور عشق

Дасти бибокӣ чу ҳасан аз остин берун кунад

دست بیباکی چو حسن از آستین بیرون کند

Шамсаи дор фано гардад сари Мансури ишқ

شمسه دار فنا گردد سر منصور عشق

Чун анор аз хандаи биҷоӣ худ дорад хатар

چون انار از خنده بیجای خود دارد خطر

Шиша на осмон аз бодаи пурзӯри ишқ

شیشه نه آسمان از باده پرزور عشق

Чун чароғи субҳгоҳӣ аз фурӯғи офтоб

چون چراغ صبحگاهی از فروغ آفتاب

Партави хуршеди тобон маҳв шуд дар нури ишқ

پرتو خورشید تابان محو شد در نور عشق

Ноумедӣу умеди ӣнҷои ҳам оғӯши ҳманд

ناامیدی و امید اینجا هم آغوش همند

Субҳро дар остин дорад шаби диҷўри ишқ

صبح را در آستین دارد شب دیجور عشق

Дар саводи шаҳр ( хӯн ) чун лола мерад дар дилаш

در سواد شهر (خون) چون لاله میرد در دلش

Ҳарки дар саҳро нмкчш кард оби шӯри ишқ

هرکه در صحرا نمکچش کرد آب شور عشق

Ошиқу андеша аз захми забон , ҳарфӣаст ин

عاشق و اندیشه از زخم زبان، حرفی است این

намекунад хӯн дар ҷигари алмосро носури ишқ

می کند خون در جگر الماس را ناسور عشق

Аз дилам ҳар порае чун гул ба роҳӣ ме равад

از دلم هر پاره ای چون گل به راهی می رود

Барқи доими теғ бозӣ мекунад дар таври ишқ

برق دایم تیغ بازی می کند در طور عشق

Ошиқон дар пардаи дил шодмонӣ ме кунанд

عاشقان در پرده دل شادمانی می کنند

Ханда расво надорад ғунчаи мастури ишқ

خنده رسوا ندارد غنچه مستور عشق

Бистару болин чаҳ медонад марӣз ишқ чист

بستر و بالین چه می داند مریض عشق چیست

Чун сабу аз дасти худ болин кунад ранҷури ишқ

چون سبو از دست خود بالین کند رنجور عشق