Теғ серобаст мавҷи баҳри тӯфони зои ишқ

تیغ سیراب است موج بحر طوفان زای عشق

Доғи носўрсти фалси моҳии дарёии ишқ

داغ ناسورست فلس ماهی دریای عشق

Пардаи гӯш фалак гардид шқ аз каҳкашон

پرده گوش فلک گردید شق از کهکشان

Нест ҳар нозкдлиро тоқати ғавғои ишқ

نیست هر نازکدلی را طاقت غوغای عشق

Нури ақлӣ каз фурӯғаши чашми олам равшан аст

نور عقلی کز فروغش چشم عالم روشن است

Парда хобаст пеши дидаи бинои ишқ

پرده خواب است پیش دیده بینای عشق

Синаи софони сабз май созанди ҳарфи хасм ро

سینه صافان سبز می سازند حرف خصم را

Зангро тӯтӣ кунад оинаи симои ишқ

زنگ را طوطی کند آینه سیمای عشق

Ҷой ҳайрат нест гар шуд синаи мо чоки чок

جای حیرت نیست گر شد سینه ما چاک چاک

Шишаро чун нор хандон мекунад саҳбои ишқ

شیشه را چون نار خندان می کند صهبای عشق

Пеши чашм ҳар ки чун маҷнӯни ғубор ақл нест

پیش چشم هر که چون مجنون غبار عقل نیست

Хайма Лайлӣаст доғи лолаи саҳрои ишқ

خیمه لیلی است داغ لاله صحرای عشق

Пардаи номӯс зебандааст бар болои ақл

پرده ناموس زیبنده است بر بالای عقل

Тан ба ҳар ташрифи ноқис кӣ диҳад болои ишқ ?

تن به هر تشریف ناقص کی دهد بالای عشق؟

Дар сари шӯридаи мо ақл савдо ме шавад

در سر شوریده ما عقل سودا می شود

намекунад анбари каф бемағзро дарёии ишқ

می کند عنبر کف بی مغز را دریای عشق

Даст худ бӯсед ҳар каси доман покон гирифт

دست خود بوسید هر کس دامن پاکان گرفت

Шуд Зулайхои рафтаи рафтаи Юсуф аз савдои ишқ

شد زلیخا رفته رفته یوسف از سودای عشق

Дар висолу ҳиҷри соиби изтироби дил яке аст

در وصال و هجر صائب اضطراب دل یکی است

Ҳеҷ ҷо лангар намегирад ба худ дарёии ишқ

هیچ جا لنگر نمی گیرد به خود دریای عشق