Ҷон орамида мешавад аз изтироби ишқ

جان آرمیده می‌شود از اضطراب عشق

Ин риштаро дароз кунад печу тоби ишқ

این رشته را دراز کند پیچ و تاب عشق

Субҳи қиёмат аз даҳан хам кунад тулӯъ

صبح قیامت از دهن خم کند طلوع

Чун бар лаб оварад кафи мастии шароби ишқ

چون بر لب آورد کف مستی شراب عشق

Мағзаши зи ҷӯши пардаи афлок май дард

مغزش ز جوش پرده افلاک می‌درد

Бар ҳар сиррӣ ки соя кунад офтоби ишқ

بر هر سری که سایه کند آفتاب عشق

Оташ чаҳ мекунад ба сипедӣ ки сӯхтааст ?

آتش چه می‌کند به سپیدی که سوخته است؟

Аз офтоб ҳашар насузад кабоби ишқ

از آفتاب حشر نسوزد کباب عشق

Аз хоки аҳли ишқи назар хира ме шавад

از خاک اهل عشق نظر خیره می‌شود

Аз абр пардагӣ нашавад офтоби ишқ

از ابر پردگی نشود آفتاب عشق

Набз аз ҳуҷум дард шавад бе қарортар

نبض از هجوم درد شود بی‌قرارتر

Сокини зи кӯҳ ғам нашавад изтироби ишқ

ساکن ز کوه غم نشود اضطراب عشق

Назораи шикастаи дилон ваҳшат оварад

نظاره شکسته‌دلان وحشت آورد

Сайлоб тунд мегузарад аз хароби ишқ

سیلاب تند می‌گذرد از خراب عشق

Сайди муроди ҳардуи ҷаҳон дар каманд ӯст

صید مراد هردو جهان در کمند اوست

Дар ҳар дилӣ ки реша кунад печи втоби ишқ

در هر دلی که ریشه کند پیچ‌وتاب عشق

Эксир бе ниёзии азин хок ме баранд

اکسیر بی‌نیازی ازین خاک می‌برند

Соиб чигуна пой кашад аз ҷаноби ишқ ?

صائب چگونه پای کشد از جناب عشق؟