Дар дили хулд чу тири қазо ҳар адои халқ

در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلق

Раҳмаст бар касе ки шавад ошнои халқ

رحم است بر کسی که شود آشنای خلق

Субҳ қиёматаст ҷабини кушодаи шан

صبح قیامت است جبین گشاده شان

Барқ фаност ханда дандон намой халқ

برق فناست خنده دندان نمای خلق

Дар шӯраи зори рехтани об зиндагӣ аст

در شوره زار ریختن آب زندگی است

Аз умри ончӣ сарф кунӣ дррзои халқ

از عمر آنچه صرف کنی دررضای خلق

Дар чори муваҷҷаҳи лангар киштӣаст бодбон

در چار موجه لنگر کشتی است بادبان

Осӯдагӣ тамаъ макун азошнои халқ

آسودگی طمع مکن ازآشنای خلق

Мурғӣаст каз гусастан домаст дилгарон

مرغی است کز گسستن دام است دلگران

Он содаи дил ки шиква кунад аз ҷафои халқ

آن ساده دل که شکوه کند از جفای خلق

Дроби зери коҳи хатари бештар буд

درآب زیر کاه خطر بیشتر بود

Аз раҳи Марв ба зоҳири сулҳи всФои халқ

از ره مرو به ظاهر صلح وصفای خلق

Ҳаркас ки бртў пушт кунад муғтанами шумор

هرکس که برتو پشت کند مغتنم شمار

Каз рӯй кори халқ буд ба , қафои халқ

کز روی کار خلق بود به، قفای خلق

Торў ба халқи дорӣ , пуштат ба қибла аст

تارو به خلق داری، پشتت به قبله است

Бар халқ пушт кун ки шӯии муқтадои халқ

بر خلق پشت کن که شوی مقتدای خلق

Сирии зи ҳарфи пучи ндорндмрдмон

سیری ز حرف پوچ ندارندمردمان

Бе донаи сайр ва давр кунад Осиёи халқ

بی دانه سیر و دور کند آسیای خلق

Аз пунбаи нози марҳам кофур ме кашад

از پنبه ناز مرهم کافور می کشد

Гӯшӣ ки шуд гузидаи зоўози пои халқ

گوشی که شد گزیده زآواز پای خلق

Дилсӯзяш ба ашк надомат сиришта буд

دلسوزیش به اشک ندامت سرشته بود

Бастем чашми икқлм аз тўтёии халқ

بستیم چشم یکقلم از توتیای خلق

То ваҳшатам ба водӣ танҳо рӯй фиканд

تا وحشتم به وادی تنها روی فکند

Брмни даҳони шер буд нақши пои халқ

برمن دهان شیر بود نقش پای خلق

Дар дидаҳо сабк нашӯй то чу барги коҳ

در دیده ها سبک نشوی تا چو برگ کاه

Азҷои Марв ба ҷозибаи каҳрабои халқ

ازجا مرو به جاذبه کهربای خلق

Соиб ба дарди хеши з дармон кун ихтисор

صائب به درد خویش ز درمان کن اختصار

Каз дард бе давост гаронтар давои халқ

کز درد بی دواست گرانتر دوای خلق