Субҳи қиёмат буд чоки гиребони ишқ

صبح قیامت بود چاک گریبان عشق

Шӯри ду олам буд гирди намакдони ишқ

شور دو عالم بود گرد نمکدان عشق

Кўрсўодони ақл маҳв китобанду лавҳ

کورسوادان عقل محو کتابند و لوح

Синаи равшан буд лавҳи дабистони ишқ

سینه روشن بود لوح دبستان عشق

Ҳар сӯи мӯ бар таниши шамъ таҷаллӣ шавад

هر سو مو بر تنش شمع تجلی شود

Дррги ҳаркаси давиди бодаи сӯзони ишқ

دررگ هرکس دوید باده سوزان عشق

Хок вуҷӯдаш шавад ҳамсафари гирдбод

خاک وجودش شود همسفر گردباد

Дрқдм ҳарки рафт хори биёбони ишқ

درقدم هرکه رفت خار بیابان عشق

Чун натавонад гирифт гардиши худ роънон ?

چون نتواند گرفت گردش خود راعنان ؟

Нест агар гӯии чархи захмии чавгони ишқ

نیست اگر گوی چرخ زخمی چوگان عشق

Оинаи аҳли дил нақш нагирад ба худ

آینه اهل دل نقش نگیرد به خود

Фалс надорад ба тани моҳии Аммони ишқ

فلس ندارد به تن ماهی عمان عشق

Об шавад ҳарки дид чеҳраи шармин ҳасан

آب شود هرکه دید چهره شرمین حسن

Маҳв шавад ҳарки ёфт чошнӣ хон ишқ

محو شود هرکه یافت چاشنی خوان عشق

Аз паии ризқи аҳли ақли гирд ҷаҳон ме дуанд

از پی رزق اهل عقل گرد جهان می دوند

Азҷгри худ буд рӯзии меҳмони ишқ

ازجگر خود بود روزی مهمان عشق

Теғи ситами дили шикофти новаки ғами дидаи дуз

تیغ ستم دل شکافت ناوک غم دیده دوز

Кист ки ояд далери барсари майдони ишқ ?

کیست که آید دلیر برسر میدان عشق؟

Рехт чу барги хазони нохуни тадбир ро

ریخت چو برگ خزان ناخن تدبیر را

Уқдаи сари дргми зулфи парешони ишқ

عقده سر درگم زلف پریشان عشق

Хомаи соиби абаси арз сухан ме диҳад

خامه صائب عبث عرض سخن می دهد

Пои малахи рочаҳи қадари пеши сулаймони ишқ

پای ملخ راچه قدر پیش سلیمان عشق