намешавад харҷи замин чун мива хом уфтад ба хок

می شود خرج زمین چون میوه خام افتد به خاک

Вои барони кас ки ӣнҷо нотамом уфтад ба хок

وای بر آن کس که اینجا ناتمام افتد به خاک

Аз тулӯъи вози ғуруби меҳр равшан шуд ки чарх

از طلوع و از غروب مهر روشن شد که چرخ

Ҳаркии робрдошти субҳ аз хок шом уфтад ба хок

هرکه را برداشت صبح از خاک، شام افتد به خاک

Бетаъаммул аз лаби ҳаркас ки ҳарфии срзнд

بی تأمل از لب هرکس که حرفی سر زند

Масти хоби олӯдае аз пушт бом уфтад ба хок

مست خواب آلوده‌ای از پشت بام افتد به خاک

Ҳаст бирнгии ҳамон дар гавҳари аўбрқрор

هست بیرنگی همان در گوهر او برقرار

Партави хуршед агар рангини з ҷом уфтад ба хок

پرتو خورشید اگر رنگین ز جام افتد به خاک

Нест кибру саркашӣ дар тинати равшандилон

نیست کبر و سرکشی در طینت روشندلان

Партави хуршеди пеши хос ва ом уфтад ба хок

پرتو خورشید پیش خاص و عام افتد به خاک

Бас ки дорад сарви ӯрои танг дар брсркшӣ

بس که دارد سرو او را تنگ در بر سرکشی

Нест мумкини сояи он хўшхром уфтад ба хок

نیست ممکن سایه آن خوشخرام افتد به خاک

Ҳаст аз душмани тавозуъи решаи мкрўи фиреб

هست از دشمن تواضع ریشه مکر و فریب

Кӣ буд аз хоксорон гарчи дом уфтад ба хок ?

کی بود از خاکساران گرچه دام افتد به خاک!

Дар висол аз ҳасрати саршор ман дорад хабар

در وصال از حسرت سرشار من دارد خبر

Ҳаркиро дар пои гули аздст ҷом уфтад ба хок

هرکه را در پای گل از دست جام افتد به خاک

Аз навой дилхароши ман ба ёди гулистон

از نوای دلخراش من به یاد گلستان

Ашк гардад дона ва аз чашм дом уфтад ба хок

اشک گردد دانه و از چشم دام افتد به خاک

Аз ҳаво гирад суханро чун тараф бошад расо

از هوا گیرد سخن را چون طرف باشد رسا

Мустамеъ чун норасо калом уфтад ба хок

مستمع چون نارسا کلام افتد به خاک

Дам задан куфраст дар базми ҳузури хомашон

دم زدن کفرست در بزم حضور خامشان

Брҳмни пеши санами ҷой салом уфтад ба хок

برهمن پیش صنم جای سلام افتد به خاک

Дидаҳои пок созад нотамомонро тамом

دیده‌های پاک سازد ناتمامان را تمام

Нури моҳи ноқис аз равзан тамом уфтад ба хок

نور ماه ناقص از روزن تمام افتد به خاک

намефитад аз пухтагии брхок ҳарҷо мива Эй аст

می‌فتد از پختگی بر خاک هرجا میوه‌ای است

Ҷузи сухани соиб ки чун афтод хом , уфтад ба хок

جز سخن صائب که چون افتاد خام، افتد به خاک