Бештар шуд ҳасратам аз хати он маҳбӯби хушк

بیشتر شد حسرتم از خط آن محبوب خشک

намешавад афзӯни ғубори хотир аз мактуби хушк

می شود افزون غبار خاطر از مکتوب خشک

Дар баҳори хат ки гулрезони абр раҳмат аст

در بهار خط که گلریزان ابر رحمت است

Тар нашуд коми умеди ман азон маҳбӯби хушк

تر نشد کام امید من ازان محبوب خشک

Гар зхўбони ҳосили ошиқи ҳамин дидан буд

گر زخوبان حاصل عاشق همین دیدن بود

Нест фарқ аз сӯрати девор то матлӯби хушк

نیست فرق از صورت دیوار تا مطلوب خشک

Дӯди азкнъони баромад , буи пероҳан куҷост ?

دود ازکنعان برآمد، بوی پیراهن کجاست؟

Тошуад чун наргистар , дидаи ёқӯби хушк

تاشود چون نرگس تر، دیده یعقوب خشک

То ниҳоли қомати шодоб аўродидаҳ анд

تا نهال قامت شاداب اورادیده اند

Сарв меояд ба чашми қамарён чун чӯби хушк

سرو می آید به چشم قمریان چون چوب خشک

Зоҳидии теғи забони брхоксорон май кашанд

زاهدان تیغ زبان برخاکساران می کشند

Дар замини нарм тӯфон мекунад ҷоруби хушк

در زمین نرم طوفان می کند جاروب خشک

Аз хаташи соиби умеди чарби нармии доштам

از خطش صائب امید چرب نرمی داشتم

Оқибати савҳони рӯҳ ман шуд он мактуби хушк

عاقبت سوهان روح من شد آن مکتوب خشک