На шабнамаст чаманро ба рӯй отшнок

نه شبنم است چمن را به روی آتشناک

Арақи зрўӣ ту кардааст гул ба домани пок

عرق زروی تو کرده است گل به دامن پاک

Чунин ки аз шаб ҳастӣ димоғи ман тира аст

چنین که از شب هستی دماغ من تیره است

Ба чашм оинаам сайқаласт теғи ҳалок

به چشم آینه ام صیقل است تیغ هلاک

Ту аз фишондани тухми умеди дасти мадор

تو از فشاندن تخم امید دست مدار

Ки дар карам накунад абрнўбҳори имсок

که در کرم نکند ابرنوبهار امساک

Ба офтоби азин роҳи субҳдами паии барад

به آفتاب ازین راه صبحدم پی برد

Қадам бурун манеҳ аз шоҳроҳи синаи чок

قدم برون منه از شاهراه سینه چاک

Фурӯғи оинаи ҷоми ҷам ба гирд равад

فروغ آینه جام جم به گرد رود

зи гирди кӣна агар сина ту гардад пок

ز گرد کینه اگر سینه تو گردد پاک

Ту фикри нома худ кун мепрессатон ро

تو فکر نامه خود کن که می پرستان را

Сиёҳ нома нахоҳад гузошт гиряи ток

سیاه نامه نخواهد گذاشت گریه تاک

Ба чашми ҳиммати мо сари гузаштагони соиб

به چشم همت ما سر گذشتگان صائب

Якеаст тавқи гиребону ҳалқаи фитрок

یکی است طوق گریبان و حلقه فتراک