Збс ки кард ниҳони чархи нақди ҷони дрхок

زبس که کرد نهان چرخ نقد جان درخاک

Ҳазор чашмаи ҳайвон буд равони дрхок

هزار چشمه حیوان بود روان درخاک

Риёзи ҷӯади ҳамон рӯз бетароват шуд

ریاض جود همان روز بی طراوت شد

Ки кард решаи қоруни фалаки ниҳони дрхок

که کرد ریشه قارون فلک نهان درخاک

Маро чигуна тавонад з хок баргирад ?

مرا چگونه تواند ز خاک برگیرد؟

Чунин ки то ба камари мондаи осмони дрхок

چنین که تا به کمر مانده آسمان درخاک

Ҷамоатӣ ки нахурданд оби зиндаи дилӣ

جماعتی که نخوردند آب زنده دلی

Чу тухми сӯхтаи монданди ҷовдони дрхок

چو تخم سوخته ماندند جاودان درخاک

Шудааст гирди зи афтодагӣ ба боди савор

شده است گرد ز افتادگی به باد سوار

Нишастааст зи гарданкашии нишони дрхок

نشسته است ز گردنکشی نشان درخاک

Туро ки дасти тасарруф ба зери санг буд

ترا که دست تصرف به زیر سنگ بود

Чаҳ суди азин ки буд ганҷи бекарони дрхок

چه سود ازین که بود گنج بیکران درخاک

Камон чарх шавад вақте аз кашокаши сайр

کمان چرخ شود وقتی از کشاکش سیر

Ки ҳамчу тир нишинанд расатони дрхок

که همچو تیر نشینند راستان درخاک

Тамизи неку бад аз сифлагони мҷуи зинҳор

تمیز نیک و بد از سفلگان مجو زنهار

Якеаст мартабаи коҳу заъфарони дрхок

یکی است مرتبه کاه و زعفران درخاک

Ба марг даст надорам зи тири ёр , ки ҳаст

به مرگ دست ندارم ز تیر یار،که هست

Ҳазор субҳи умедами зи устихони дрхок

هزار صبح امیدم ز استخوان درخاک

Маро ба хок нишондааст оташини шастӣ

مرا به خاک نشانده است آتشین شستی

Ки моҳ нав кунад аз шарми аўкмони дрхок

که ماه نو کند از شرم اوکمان درخاک

зи тухми ашки дарони остони ним навмед

ز تخم اشک درآن آستان نیم نومید

Умедҳост марои ҳамчуи боғбони дрхок

امید هاست مرا همچو باغبان درخاک

Дарони риёз ки теғ забон кашад соиб

درآن ریاض که تیغ زبان کشد صائب

Кунанд теғи забони булбулони ниҳон дар хок

کنند تیغ زبان بلبلان نهان در خاک