Канораи гири азин қавм бе муруввати хушк

کناره گیر ازین قوم بی مروت خشک

Ки доғи ташнаи лабӣ ба буд зи миннати хушк

که داغ تشنه لبی به بود ز منت خشک

Назд бротши ман об , сабзаи хат ӯ

نزد برآتش من آب،سبزه خط او

Фузуд тишнагии шавқи азин китобати хушк

فزود تشنگی شوق ازین کتابت خشک

Ба бӯсае ҷигарам тоза кун ки мумкин нест

به بوسه ای جگرم تازه کن که ممکن نیست

Каз он ақиқ тасаллӣ шавам ба миннати хушк

کز آن عقیق تسلی شوم به منت خشک

з рӯй хуби талабкори ҳасан маънӣ бош

ز روی خوب طلبکار حسن معنی باش

Марви зроаҳ чу нодидагон ба сӯрати хушк

مرو زراه چو نادیدگان به صورت خشک

Маро ба олами об эй Хизр ҳидоят кун

مرا به عالم آب ای خضر هدایت کن

Ки сӯхти мағзи ман аз зоҳидӣу суҳбати хушк

که سوخت مغز من از زاهدان و صحبت خشک

Хушам ба шиша ки об ҳаёт ме бахшад

خوشم به شیشه که آب حیات می بخشد

Басаст агар чаҳ зи гарданкашони итоати хушк

بس است اگر چه ز گردنکشان اطاعت خشک

Азон ба ком гиронмоягон гувороем

ازان به کام گرانمایگان گوارایم

Ки ҳамчуи оби гуҳари қонеъам ба иззати хушк

که همچو آب گهر قانعم به عزت خشک

зи дӯд , қатраи обӣ ба чашм ме ояд

ز دود، قطره آبی به چشم می آید

Чаҳ ҳосиласт азин абрбии муруввати хушк ?

چه حاصل است ازین ابربی مروت خشک ؟

зи тораи рӯеи баҳри гуҳар чаҳ гули чидам ?

ز تاره رویی بحر گهر چه گل چیدم؟

Ки дрсроб кунам паҳн , доми рағбати хушк

که درسراب کنم پهن، دام رغبت خشک

Ба ноумедии ман раҳм кун , мурувват нест

به ناامیدی من رحم کن، مروت نیست

Ки аз муҳӣт қаноат кунам ба рухсати хушк

که از محیط قناعت کنم به رخصت خشک

Дарин муҳӣти гиронмояи он кафи пучам

درین محیط گرانمایه آن کف پوچم

Ки дрбсот надорам ба ҷузи надомати хушк

که دربساط ندارم به جز ندامت خشک

Маро ба муваҷҷаҳи раҳмати зи дасти ман бустон

مرا به موجه رحمت ز دست من بستان

Ки дрмҳити замини гирам аз хиҷолати хушк

که درمحیط زمین گیرم از خجالت خشک

Магари қабули тўобӣ ба рӯй корорд

مگر قبول توآبی به روی کارآرد

Ва гарна гарда шармандагӣаст тоъати хушк

و گرنه گرده شرمندگی است طاعت خشک

Фиғон ки зоҳид бемаърифат наме донад

فغان که زاهد بی معرفت نمی داند

Ки кори ҳизум термӣ кунад ибодати хушк

که کار هیزم ترمی کند عبادت خشک

Сухан ки нест дар ӯ дард , теғ беоб аст

سخن که نیست در او درد، تیغ بی آب است

Забон хеш башу соиб аз насиҳати хушк

زبان خویش بشو صائب از نصیحت خشک