Бар ман марези ашки тараҳҳум ба зери хок

بر من مریز اشک ترحم به زیر خاک

Он дона нестам ки шавам гум ба зери хок

آن دانه نیستم که شوم گم به زیر خاک

Аз дил ба марг шўрмҳбт наме равад

از دل به مرگ شورمحبت نمی رود

Ҷӯш нишот мезанад ин хам ба зери хок

جوش نشاط می زند این خم به زیر خاک

Сари сабзӣ баҳор наярзад ба бргриз

سر سبزی بهار نیرزد به برگریز

Хуши вақти донае ки шавад гум ба зери хок

خوش وقت دانه ای که شود گم به زیر خاک

Домони хоки кулба бзор гашта аст

دامان خاک کلبه بزار گشته است

Мондааст бас ки домани мардум ба зери хок

مانده است بس که دامن مردم به زیر خاک

Дррўии хоки гуруснае робгирдст

درروی خاک گرسنه ای رابگیردست

Азхндаҳ лаб мабанд чу гандум ба зери хок

ازخنده لب مبند چو گندم به زیر خاک

Чун серумаи хӯрдагони нафаси хок тира аст

چون سرمه خوردگان نفس خاک تیره است

Шуд серумаи бас ки дидаи мардум ба зери хок

شد سرمه بس که دیده مردم به زیر خاک

Гул мекунад збодаҳи гулранги заҳри хасм

گل می کند زباده گلرنگ زهر خصم

Чун дрбҳор монад гждм ба зери хок ?

چون دربهار ماند گژدم به زیر خاک ؟

Аздонаҳҳои обилаи соиби сбкрўон

ازدانه های آبله صائب سبکروان

Чун мӯр мекунанд тнъм ба зери хок

چون مور می کنند تنعم به زیر خاک