Ҷамъӣ ки пеш халқ гузоранд ба хок

جمعی که پیش خلق گذارند به خاک

Пеш аз аҷали раванд з хаст фурӯ ба хок

پیش از اجل روند ز خست فرو به خاک

Найранги оқибат чаҳ кунад бо сияҳи дилон

نیرنگ عاقبت چه کند با سیه دلان

Ҷое ки офтоб равад зрдрў ба хок

جایی که آفتاب رود زردرو به خاک

Бар мӯру мори ҷои нафас танг гашта аст

بر مور و مار جای نفس تنگ گشته است

Бурданди бас ки одамиёни орзӯ ба хок

بردند بس که آدمیان آرزو به خاک

Аз ҳиҷри шиква бодар ва девор ме кунам

از هجر شکوه بادر و دیوار می کنم

Чун доғи дидае ки кунад гФтгўбаҳи хок

چون داغ دیده ای که کند گفتگوبه خاک

Нешаст дарназари раги абрӣ ки хушк шуд

نیش است درنظر رگ ابری که خشک شد

Чандон ки мумкинаст марези обрӯ ба хок

چندان که ممکن است مریز آبرو به خاک

Марги азҳўои ишқи серумро тиҳӣ насохт

مرگ ازهوای عشق سرم را تهی نساخت

Холӣ нашуд збодаҳи мрооини каду ба хок

خالی نشد زباده مرااین کدو به خاک

Аз чашми ҳирс , дили нигаронии набарди марг

از چشم حرص، دل نگرانی نبرد مرگ

Ин захм ҷонстон напазирад руфӯ ба хок

این زخم جانستان نپذیرد رفو به خاک

Аз ҳасраташ ба сина занад санг , ломакон

از حسرتش به سینه زند سنگ،لامکان

Он гавҳарӣ ки мекуняш ҷустуҷӯ ба хок

آن گوهری که می کنیش جستجو به خاک

Зон лаъли обдори хушам бо ҷавоби хушк

زان لعل آبدار خوشم با جواب خشک

Созанди дрмқоми зарурати вузӯ ба хок

سازند درمقام ضرورت وضو به خاک

Ғофил ба мондагони назар аз рафтагон кунад

غافل به ماندگان نظر از رفتگان کند

Гар сад ҳазор равад пеши азу ба хок

گر صد هزار رود پیش ازو به خاک

Шарти суҷуди ҳақи зи ҷаҳони даст шустан аст

شرط سجود حق ز جهان دست شستن است

Зинҳор рӯй худ нанаҳй бевузӯ ба хок

زنهار روی خود ننهی بی وضو به خاک

Соиби зи доғи лолаи сияҳ рӯзтар шавад

صائب ز داغ لاله سیه روزتر شود

Ҳар қатраи хӯн ки мечакад азтиғ ӯ ба хок

هر قطره خون که می چکد ازتیغ او به خاک