Аз трзбоним нашуд осӯдаи коми хушк

از ترزبانیم نشد آسوده کام خشک

Каз оби теғ , сабз нагардад ниёами хушк

کز آب تیغ، سبز نگردد نیام خشک

Зинҳори тан ба номи мада чун нигин , ки шуд

زنهار تن به نام مده چون نگین، که شد

Олами сиёҳи дарназари ман зиноами хушк

عالم سیاه درنظر من زنام خشک

Ғайр аз ҷавоб хушк надорад натиҷа Эй

غیر از جواب خشک ندارد نتیجه ای

Онро ки ҳадя Эй набӯд ҷузи саломи хушк

آن را که هدیه ای نبود جز سلام خشک

Аз резишаст дасти ту чун абр агар тиҳӣ

از ریزش است دست تو چون ابر اگر تهی

Аз соилони дареғи мадори эҳтироми хушк

از سایلان دریغ مدار احترام خشک

Бехол кард зулфи ту сайди ҳазор дил

بی خال کرد زلف تو صید هزار دل

Ҳарчанд кор дона наёяд зи доми хушк

هرچند کار دانه نیاید ز دام خشک

Пурвой марг нест туҳидастро , чаро

پروای مرگ نیست تهیدست را، چرا

Аз сарнигӯн шудан кунад андешаи ҷоми хушк

از سرنگون شدن کند اندیشه جام خشک

Хубон ба бӯсагар лаби ушшоқи тркннд

خوبان به بوسه گر لب عشاق ترکنند

Тар мешавад зи номи ақиқи ту коми хушк

تر می شود ز نام عقیق تو کام خشک

То шеър обдор набошад ба кас махон

تا شعر آبدار نباشد به کس مخوان

Савҳони рӯҳ халқ машав азкломи хушк

سوهان روح خلق مشو ازکلام خشک

Зон лаъли обдор ки май мечакад азу

زان لعل آبدار که می می چکد ازو

Соиби насиб мо набӯд ҷузи паёми хушк

صائب نصیب ما نبود جز پیام خشک