Аз гирди хати он ғунча мастур шавад хушк

از گرد خط آن غنچه مستور شود خشک

Дарҷоами сафолин мепурзӯр шавад хушк

درجام سفالین می پرزور شود خشک

Шаҳдӣ ки тавон кард лаби хушкии азу тар

شهدی که توان کرد لب خشکی ازو تر

Ҳайфаст ки дар хона занбӯр шавад хушк

حیف است که در خانه زنبور شود خشک

Доғӣ ки ба умеди намаки чашм гушӯда аст

داغی که به امید نمک چشم گشوده است

Мапаснд ки аз марҳам кофур шавад хушк

مپسند که از مرهم کافور شود خشک

Аз сардии даврон чаҳ ғами оташи нафасонро ?

از سردی دوران چه غم آتش نفسان را؟

Ҳошо ки зи сармои шаҷар тавр шавад хушк

حاشا که ز سرما شجر طور شود خشک

Вақтаст з афшурдани сарпанҷаи мижгон

وقت است ز افشردن سرپنجه مژگان

Чун оина дар дидаи ман нур шавад хушк

چون آینه در دیده من نور شود خشک

Хат гирд баровард азон рӯй ърқнок

خط گرد برآورد ازان روی عرقناک

Дарёии муҳӣти азнзр шӯр шавад хушк

دریای محیط ازنظر شور شود خشک

Гар об шавад тешаи Фарҳод аҷаб нест

گر آب شود تیشه فرهاد عجب نیست

Ҷое ки қалами дркФ шопӯр шавад хушк

جایی که قلم درکف شاپور شود خشک

Базмӣ ки даров нағматар парда нишин аст

بزمی که دراو نغمه تر پرده نشین است

Раг дар тани ман чун раг тнбўр шавад хушк

رگ در تن من چون رگ طنبور شود خشک

Печидани сарпанҷаи ман кор фалак нест

پیچیدن سرپنجه من کار فلک نیست

Каз даҳшати ман панҷаи ҳам зӯр шавад хушк

کز دهشت من پنجه هم زور شود خشک

Аз ҷӯши нишотӣ ки занад хӯни шаҳидон

از جوش نشاطی که زند خون شهیدان

Тоҳшр маҳоласт лаб гӯр шавад хушк

تاحشر محال است لب گور شود خشک

Аз чӯб муҳобо накунад шуълаи оташ

از چوب محابا نکند شعله آتش

Аз дори куҷои ҷуръат Мансур шавад хушк ?

از دار کجا جرأت منصور شود خشک؟

Чун тар шавад аз сиркаи пешонии зӯҳҳод ?

چون تر شود از سرکه پیشانی زهاد؟

Онро ки димоғ аз меангур шавад хушк

آن را که دماغ از می انگور شود خشک

То ҳукми ту бар шишау паймона равон аст

تا حکم تو بر شیشه و پیمانه روان است

Магузор лаби соиб махмур шавад хушк

مگذار لب صائب مخمور شود خشک