Пеши чашмӣ ки зи кони лаъл бурун оварда аст

پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده است

намекунад ҷилваи мавҷ май аҳмррги санг

می کند جلوه موج می احمررگ سنگ

Гар ба тамкини гаронсанги ту гуё гардад

گر به تمکین گرانسنگ تو گویا گردد

Хома гардад ба кафи дасти суханвари раги санг

خامه گردد به کف دست سخنور رگ سنگ

Гарчи парварда ба сад хӯни ҷигари хуршедам

گرچه پرورده به صد خون جگر خورشیدم

Ҳаст чун лаъли марои болашу бистари раги санг

هست چون لعل مرا بالش و بستر رگ سنگ

Чун тани зори ман аз ҳодиса солим монад

چون تن زار من از حادثه سالم ماند

Нест осӯдаи дарин аҳди зи сарсари раги санг

نیست آسوده درین عهد ز صرصر رگ سنگ

Мумкинаст аз дили ман оҳ барояд соиб

ممکن است از دل من آه برآید صائب

Гар равад дар ҷигари санги саросари раги санг

گر رود در جگر سنگ سراسر رگ سنگ

Шуд зтар дастии ман бас ки тавонгари раги санг

شد ز تر دستی من بس که توانگر رگ سنگ

Гашти серобтар аз лаъли шарар дар раги санг

گشت سیرابتر از لعل شرر در رگ سنگ

Пой дар домани таслиму рзокш ки кашид

پای در دامن تسلیم و رضاکش که کشید

Лаъл дар риштаи тасхири зи лангари раги санг

لعل در رشته تسخیر ز لنگر رگ سنگ

Ғӯта доданд чу Фарҳод ба хӯнам ҳар чанд

غوطه دادند چو فرهاد به خونم هر چند

Шуд зи трдстии ман муваҷҷаҳи кўсррги санг

شد ز تردستی من موجه کوثررگ سنگ

Сангро муми намояди нафаси хўнгрмон

سنگ را موم نماید نفس خونگرمان

Чаҳ аҷаби лола агар реша кунад дррги санг

چه عجب لاله اگر ریشه کند دررگ سنگ

Ишқ дар санги реша ки чун тири шаҳоб

عشق در سنگ ریشه که چون تیر شهاب

Шуд зи сӯзи дили Фарҳоди мнўррги санг

شد ز سوز دل فرهاد منوررگ سنگ

То зи овозаи Фарҳод тиҳӣ шуд кҳсор

تا ز آوازه فرهاد تهی شد کهسار

намегазад бештар аз мори маро ҳар раги санг

می گزد بیشتر از مار مرا هر رگ سنگ

Чаҳ аҷаб гар шавад аз санги тарозуи тирам

چه عجب گر شود از سنگ ترازو تیرم

Ки براردи зсбкдстии ман пари раги санг

که برآرد زسبکدستی من پر رگ سنگ

Ҳиммат аз тешаи Фарҳод гадоӣ дорад

همت از تیشه فرهاد گدایی دارد

Нохунии теша ҳар кас ки занад бар раги санг

ناخنی تیشه هر کس که زند بر رگ سنگ