Омад баҳор ва шуд дару девори лолаи ранг

آمد بهار و شد در و دیوار لاله رنگ

Аз ҷӯши лолаи шишаи пурбодаи гашти санг

از جوش لاله شیشه پرباده گشت سنگ

Аз бас кашид абр ба бртнги боғ ро

از بس کشید ابر به برتنگ باغ را

Майдони хандаи брдҳни ғунчаи гашти танг

میدان خنده بردهن غنچه گشت تنگ

Боғ аз бунафшаи рухсор Юсуф аст

باغ از بنفشه رخسار یوسف است

Гардӣда аз тапончаи ихвони кабӯди ранг

گردیده از تپانچه اخوان کبود رنگ

Бтхонаҳ фаранг кун аз бодаи мағз ро

بتخانه فرنگ کن از باده مغز را

Акнӯн ки гашт рӯй замини сӯрати фаранг

اکنون که گشت روی زمین صورت فرنگ

Мутриб чаҳ ҳоҷатаст касеро ки ме занад

مطرب چه حاجت است کسی را که می زند

Бар санги хораи шишаи номӯс бе диранг

بر سنگ خاره شیشه ناموس بی درنگ

Чун сарв мекунад ба назари ҷилваи гирдбод

چون سرو می کند به نظر جلوه گردباد

Аз бас задуд домани саҳрои зи синаи занг

از بس زدود دامن صحرا ز سینه زنگ

Соиби дарин ду ҳафта ки гул ҷӯш ме занад

صائب درین دو هفته که گل جوش می زند

Чун доғи лолаи бодаи лаълии мадаи зи чанг

چون داغ لاله باده لعلی مده ز چنگ