Аз тнк рӯе шавад ҳамсуҳбат ҳар хори гул

از تنک رویی شود همصحبت هر خار گل

намекашад доими зи ҳасани халқи худ озори гул

می کشد دایم ز حسن خلق خود آزار گل

Навбаҳоронро агар майхона дар парда нест

نوبهاران را اگر میخانه در پرده نیست

Аз кадомин бода рангин мекунад рухсори гул

از کدامین باده رنگین می کند رخسار گل

Дорад аз шабнами баҳори ойӣнааш пеши нафас

دارد از شبنم بهار آیینه اش پیش نفس

Бас ки рафт аз дидани рухсори аўози кори гул

بس که رفت از دیدن رخسار اواز کار گل

Нест даври шодмониро бақои ҳамчуи барқ

نیست دور شادمانی را بقای همچو برق

То ба худ ҷунбида Эй меуфтад аз паргори гул

تا به خود جنبیده ای می افتد از پرگار گل

Аз саҳари хезони чароғ айш гирад равшанӣ

از سحر خیزان چراغ عیش گیرد روشنی

намешавад аз ашки шабнам ҳар саҳари бедори гул

می شود از اشک شبنم هر سحر بیدار گل

Дар гузар аз шодӣ беофият каз содагӣ

در گذر از شادی بی عافیت کز سادگی

Умри худ кӯтоҳ кард аз ханда бисёр гул

عمر خود کوتاه کرد از خنده بسیار گل

Нест аз оташи аноне дар бисоти навбаҳор

نیست از آتش عنانی در بساط نوبهار

Анқдри фурсат ки беруни орад аз похоргл

انقدر فرصت که بیرون آرد از پاخارگل

Ришта набӯд ин ки бар гулдастаҳо печида аст

رشته نبود این که بر گلدسته ها پیچیده است

Бар камар бастааст аз дасти рахти зуннори гул

بر کمر بسته است از دست رخت زنار گل

Эҳтиёт бе шумори охир ба расвоӣ кашад

احتیاط بی شمار آخر به رسوایی کشد

Буии худро фош кард аз парда бисёр гул

بوی خود را فاش کرد از پرده بسیار گل

Аз алиф чун ҳарфҳои мухталиф пайдо шавад

از الف چون حرفهای مختلف پیدا شود

Дар баҳорон ончунон меҷӯшад аз ҳар хори гул

در بهاران آنچنان می جوشد از هر خار گل

Қатраҳои шабнамаши ҳаргиз ба ин шухӣ набӯд

قطره های شبنمش هرگز به این شوخی نبود

Чидаи бодомани арақ гуё азон рухсори гул

چیده بادامن عرق گویا ازان رخسار گل

Бо лаб мегаван шароби лаъли хӯн мурда аст

با لب میگون شراب لعل خون مرده است

Глъзорӣ ҳар куҷо бошад буд бекори гул

گلعذاری هر کجا باشد بود بیکار گل

Ҳасанро дар хонаи зини сайр мебояд намӯд

حسن را در خانه زین سیر می باید نمود

Ҷилва дигар кунад бар гӯшаи дастори гул

جلوه دیگر کند بر گوشه دستار گل

Хат баровард аз ҳиҷоби он чеҳраи мастур ро

خط برآورد از حجاب آن چهره مستور را

Дар баҳор аз пӯст меояд буруни ночори гул

در بهار از پوست می آید برون ناچار گل

Ончунон каз захмҳои тоза ҷӯшад хӯни гарм

آنچنان کز زخمهای تازه جوشد خون گرم

намезанад ҷӯши ончунон аз рахнаи девори гул

می زند جوش آنچنان از رخنه دیوار گل

Чарб нармӣ кун ки май орад ба ҳамвории бурун

چرب نرمی کن که می آرد به همواری برون

Домани худро дуруст аз панҷаи сад хори гул

دامن خود را درست از پنجه صد خار گل

Хӯн ба хӯн шустан надорад ҷузи надомати ҳосилӣ

خون به خون شستن ندارد جز ندامت حاصلی

Кӣ баради занги кудурат аз дили аФгори гул

کی برد زنگ کدورت از دل افگار گل

Ҳоиҳўии булбулони меҳр даҳон гуфтугӯаст

هایهوی بلبلان مهر دهان گفتگوست

Варна дорад дар лаби хомаши сухан бисёр гул

ورنه دارد در لب خامش سخن بسیار گل

Май намояди ҷо ба ашки андалебон дар либос

می نماید جا به اشک عندلیبان در لباس

Ин ки шабнамро диҳад дар домани худ боргл

این که شبنم را دهد در دامن خود بارگل

Чун Зулайхо каз паии Юсуфи баромад бе ҳиҷоб

چون زلیخا کز پی یوسف برآمد بی حجاب

Ончунон дунболи он сарв ояд аз гулзори гул

آنچنان دنبال آن سرو آید از گلزار گل

Бо лаби хандон ва рӯй тоза ё рмн аст

با لب خندان و روی تازه یا رمن است

Ғунчаи болини марӣзу бистари бемори гул

غنچه بالین مریض و بستر بیمار گل

намедиҳад рангӣ ва рангӣ месетанд ҳар замон

می دهد رنگی و رنگی می ستاند هر زمان

Бас ки дорад инфеъол аз чеҳраи дилдори гул

بس که دارد انفعال از چهره دلدار گل

Суҳбати равшани замирони тўтёӣ бениш аст

صحبت روشن ضمیران توتیای بینش است

намешавад аз қурби шабнам аз аўлўолобсори гул

می شود از قرب شبنم از اولوالابصار گل

Ишқ дорад файзҳо набӯд аҷаби грсрзнд

عشق دارد فیضها نبود عجب گرسرزند

Булбули икрнгро аз ғунчаи минқори гул

بلبل یکرنگ را از غنچه منقار گل

Созгории байн ки бо он бениёзӣ ме кашад

سازگاری بین که با آن بی نیازی می کشد

Домани улфат ба дасти дигарон аз хоргл

دامن الفت به دست دیگران از خارگل

Сабр кун бар танги чашмӣҳои гардуни хасис

صبر کن بر تنگ چشمیهای گردون خسیس

Кин чунин аз тангноӣ ғунча шуд ҳамвори гул

کاین چنین از تنگنای غنچه شد هموار گل

Дар либос аз хӯни булбули ҷома рангин ме кунад

در لباس از خون بلبل جامه رنگین می کند

Ҳар ки соиб мезанад бар гӯшаи дастори гул

هر که صائب می زند بر گوشه دستار گل