Макаш эй силсилаи мўрў ба ҳам аз зории дил

مکش ای سلسله مورو به هم از زاری دل

Ки шаби зулф буд зиндаи збидории дил

که شب زلف بود زنده زبیداری دل

Банду занҷир маро кист ки аз ҳам гусалад

بند و زنجیر مرا کیست که از هم گسلد

Ман ки озод нагаштам зи гирифтории дил

من که آزاد نگشتم ز گرفتاری دل

Теғи хуршеди зи хокистари шаб нӯронӣ аст

تیغ خورشید ز خاکستر شب نورانی است

Сабзии бахт буд пардаи зангории дил

سبزی بخت بود پرده زنگاری دل

Аз гирифтории пайванд сабк кун дил ро

از گرفتاری پیوند سبک کن دل را

Ки буд шҳпри тавфиқи сбкбории дил

که بود شهپر توفیق سبکباری دل

Кист ҷузи дидаи хўнбори дарин хокстон

کیست جز دیده خونبار درین خاکستان

Ки саранҷом диҳад шарбати бемории дил

که سرانجام دهد شربت بیماری دل

Бар туҳидастии дарёӣ гуҳар ме хандад

بر تهیدستی دریای گهر می خندد

Шӯраи зори тани хокии зи гуҳари бории дил

شوره زار تن خاکی ز گهر باری دل

Талхии заҳр буд бодаи лаби ширин ро

تلخی زهر بود باده لب شیرین را

Ҳаст дар талхии айёми шукри хории дил

هست در تلخی ایام شکر خواری دل

Ду се рӯзӣ ки дарин ғамкада меҳмон будам

دو سه روزی که درین غمکده مهمان بودم

Буд чун ғунчаи мадорам ба ҷигари хории дил

بود چون غنچه مدارم به جگر خواری دل

Хоки танро диҳад аз ҷилваи мастона ба бод

خاک تن را دهد از جلوه مستانه به باد

Нашавад ғифлат агар пардаи ҳушёрии дил

نشود غفلت اگر پرده هشیاری دل

Дар раҳ сайл кашад пой ба доман чун кӯҳ

در ره سیل کشد پای به دامن چون کوه

Ҳарки бо ҷилва ӯ кард ънондории дил

هرکه با جلوه او کرد عنانداری دل

Наниҳад пушт ба девори фароғати ҳаргиз

ننهد پشت به دیوار فراغت هرگز

Пои ҳаркас ки ба гул рафт змъмории дил

پای هرکس که به گل رفت زمعماری دل

Раг конӣаст ки дар лаъл ниҳон гардӣда аст

رگ کانی است که در لعل نهان گردیده است

Қомати ҳамчуи ниҳоли ту збсёрии дил

قامت همچو نهال تو زبسیاری دل

Ба парастории дили рӯзи ҷазои дармонд

به پرستاری دل روز جزا درماند

Ҳарки соиб накунад чораи бемории дил

هرکه صائب نکند چاره بیماری دل