Наме рӯми қадамии роҳ бе ишораи дил

نمی روم قدمی راه بی اشاره دل

Ки Хизри роҳ наҷотаст истихораи дил

که خضر راه نجات است استخاره دل

Дуои ҷавшан киштӣаст муваҷҷаҳи хатараш

دعای جوشن کشتی است موجه خطرش

Фитод ҳарки ба дарёии бикнораҳи дил

فتاد هرکه به دریای بیکناره دل

Касе ба каъбаи мақсӯди азин биёбон рафт

کسی به کعبه مقصود ازین بیابان رفت

Ки барнадошт ду чашми худ аз ситораи дил

که برنداشت دو چشم خود از ستاره دل

Тиҳӣ намешавад аз барги айши домонаш

تهی نمی شود از برگ عیش دامانش

Чу ғунчаи ҳарки қаноат кунад ба пораи дил

چو غنچه هرکه قناعت کند به پاره دل

Ба хобгоҳ ғалат кардае ту аз тифлӣ

به خوابگاه غلط کرده ای تو از طفلی

Ва гарна маҳмил Лайлӣаст гоҳўораҳи дил

و گرنه محمل لیلی است گاهواره دل

Агар зи аҳли дилии осмон мусаххар туаст

اگر ز اهل دلی آسمان مسخر توست

Ки сайри чарх буд тобеъи ишораи дил

که سیر چرخ بود تابع اشاره دل

Пиёдаи вори мукаррари сипеҳри саркаш ро

پیاده وار مکرر سپهر سرکش را

Фиканда дар ҷилави хеши иксўораҳи дил

فکنده در جلو خویش یکسواره دل

Агар чаҳ парда шармаст монеъи дидор

اگر چه پرده شرم است مانع دیدار

зи ҳам наме гусалади риштаи назораи дил

ز هم نمی گسلد رشته نظاره دل

Машав зи оҳи шррбори ошиқони ғофил

مشو ز آه شرربار عاشقان غافل

Ки сина чок кунад сангро шарораи дил

که سینه چاک کند سنگ را شراره دل

Чунон ки равшанӣ хонааст аз равзан

چنان که روشنی خانه است از روزن

зи доғи ишқ буд айш бе шумораи дил

ز داغ عشق بود عیش بی شماره دل

Алоҷи кӯдаки бдхўи з доя ме ояд

علاج کودک بدخو ز دایه می آید

Куҷост ишқ ки дармондаам ба чораи дил

کجاست عشق که درمانده ام به چاره دل

Саводи ҳарду ҷаҳонаст дар сувидояш

سواد هردو جهان است در سویدایش

Мапуаш дидаи худ соиб аз назораи дил

مپوش دیده خود صائب از نظاره دل